ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 

monografie

04.02.2020

GWIAZDY INO-ROCK FESTIVAL 2020

GWIAZDY INO-ROCK FESTIVAL 2020

Ino-Rock Festival to cykliczna impreza, która po raz pierwszy odbyła się w 2008 roku z inicjatywy Kujawskiego Centrum Kultury i muzyków z grupy Quidam, przy znaczącym wsparciu (i poparciu) Prezydenta Miasta Inowrocławia. Od 2009 opiekę artystyczną nad festiwalem sprawuje Piotr Kosiński i Rock Serwis. Koncerty festiwalowe odbywają się w Teatrze Letnim w samym sercu Parku Solankowego. Do udziału w festiwalu zapraszani są wykonawcy niekoniecznie zbieżni stylistycznie, jednak trafiający swoją twórczością do wrażliwych słuchaczy o otwartych umysłach. W tym roku wystąpią: Sòlstafir, Eivør, Lucy In Blue, Karolina Skrzyńska, Misia Furtak, Wishbone Ash, Soen, Long Distance Calling, Retrospective i Frontal Cortex…

WISHBONE ASH

W 2020 roku ten jeden z najbardziej wpływowych gitarowych zespołów w historii rocka świętuje 50-lecie działalności. Od początku kariery członkowie zespołu szukali inspiracji w brytyjskiej tradycji folkowej, amerykańskim jazzie i rhythm'n'bluesie, grali na całym świecie, zachwycając zarówno publiczność, jak i krytyków, a teraz zdobywają nowe pokolenie fanów. Charakterystycznym elementem brzmienia grupy jest melodyjny dialog dwóch gitar, który wywarł wpływ na zespoły takie jak Thin Lizzy, Lynyrd Skynyrd, a ostatnio - Opeth. Co roku członkowie Wishbone Ash przemierzają blisko 45 tysięcy kilometrów, dyskografia zespołu obejmuje 25 albumów studyjnych, 11 koncertowych i pięć koncertowych DVD oraz film dokumentalny "This is Wishbone Ash". Korzenie zespołu sięgają roku 1966, kiedy perkusista Steve Upton założył grupę o nazwie Empty Vessels, w której towarzyszyli mu Martin Turner, basista i wokalista i gitarzysta Glen Turner. Szybko zmienili nazwę na Tanglewood i wyruszyli do Londynu, gdzie podczas koncertu w Country Club w Hampstead zwrócili na siebie uwagę menedżera Milesa Copelanda, który był pod ogromnym wrażeniem wpływów jazzu i rocka progresywnego i zaproponował muzykom współpracę. Po odejściu Glena Turnera do zespołu dołączyli dwaj gitarzyści: David Alan "Ted" Turner i Andy Powell. Potrzebna była też nowa nazwa; po kilku "niewypałach" Copelanda zdecydowano się na Wishbone Ash. Zespół odbywał próby w domu menedżera, pracując nad zupełnie nowym repertuarem. Nie minęło dużo czasu, gdy wystąpił jako support Deep Purple, a zagrany podczas próby dźwięku jam Powella i Ritchiego Blackmore'a przyniósł kontrakt z amerykańską wytwórnią Decca. Obecnie zespół występuje w składzie: Andy Powell (gitara, śpiew), Mark Abrahams (gitara), Bob Skeat (bas) i Joe Crabtree (perkusja). 24 września 2019 ogłoszono, że grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Steamhammer/SPV, która w styczniu 2020 roku wyda pierwszy od sześciu lat nowy album kwartetu "Coat of Arms". Wydawnictwo promuje singel "We Stand As One".

DYSKOGRAFIA:
Wishbone Ash - 1970
Pilgrimage - 1971
Argus - 1972
Wishbone Four - 1973
There's The Rub - 1974
Locked In - 1976
New England - 1976
Front Page News - 1977
No Smoke Without Fire - 1978
Just Testing - 1980
Number The Brave - 1981
Twin Barrels Burning - 1982
Raw To The Bone - 1985
Nouveau Calls - 1987
Here To Hear - 1989
Strange Affair - 1991
Illuminations - 1996
Trance Visionary (electronic re-recordings) - 1997
Psychic Terrorism (electronic re-recordings) - 1998
Bare Bones (acoustic re-recordings) - 1999
Bona Fide - 2002
Clan Destiny - 2006
Power Of Eternity - 2007
Elegant Stealth - 2011
Blue Horizon - 2014
Coat Of Arms - 2020

SOLSTAFIR

Muzyka tego islandzkiego zespołu post-metalowego sięga korzeniami arktycznych zamieci, rozpalonej wulkanicznej magmy, wybuchających gejzerów, zielonych pastwisk i słonych fal. Niezwykłe połączenie metalu z pięknymi melodiami, elementami psychodelii i silnymi wpływami klasycznego hard rocka wydaje się czasami równie osobliwe jak krajobrazy rodzinnego kraju muzyków. Zespół założyli w 1995 roku długoletni przyjaciele: A?albjörn Tryggvason (gitara, śpiew), Halldór Einarsson (bas) i Gu?mundur Óli Pálmason (perkusja). Nazwa grupy po islandzku oznacza promienie słońca. Po nagraniu kilku demo Einarsson zdecydował się odejść i Solstafir kontynuowali działalność jako duet. Gdy dołączył do nich basista Svavar Austmann zaczęli nagrywać utwory na debiutancki album. Niestety, w wyniku niesprzyjających okoliczności debiut ukazał się dopiero w 2002 roku. Solstafir byli już wtedy kwartetem, do składu dołączył bowiem drugi gitarzysta Sa?ór Maríus Sa?órsson. Kolejne albumy grupy: "Masterpiece of Bitterness" (2005) i "Kold" (2009) potwierdzały, ze członkom Solstafir zależy nie tyle na stylu co na czystych emocjach. Tak też było w przypadku płyt "Svatir Sandar" (2011) i znakomicie przyjętym "Otta" (2014). W 2015 roku z zespołu odszedł Gu?mundur Óli Pálmason, którego zastąpił Hallgrimur Jon Hallgrimsson. W nowym składzie Solstafir nagrał album "Berdreyminn", którego tytuł oznacza osobę miewającą prorocze sny. To eklektyczne dzieło nie tyle przekracza granice gatunków muzycznych, co po prostu je ignoruje, koncentrując się na melancholii, tęsknocie, gniewie, radości. Do głosu znów dochodzą emocje, ale do tego właśnie przyzwyczaili fanów członkowie grupy.

DYSKOGRAFIA:
Í Blódi Og Anda - 2002
Masterpiece Of Bitterness - 2005
Köld - 2009
Svartir Sandar - 2011
Ótta - 2013
Berdreyminn - 2019

SOEN

Szwedzki zespół prog-metalowy założyli w 2004r. perkusista Martin Lopez (eks-Opeth) i gitarzysta Kim Platbarzdis, lecz jego powstanie ogłoszono oficjalnie dopiero w 2010r. Od początku zachwycał brzmieniem, na które składała się bogata produkcja, melancholijny nastrój (nawet w najbardziej dynamicznych utworach) i duża melodyjność połączona z głębokimi, wyrafinowanymi tekstami. W 2010r. do składu dołączyli basista Steve DiGiorgio i wokalista Joel Ekelof, a ich pierwszy, zamieszczony w internecie utwór, "Fraccions", spotkał się z entuzjastyczną reakcją. Debiutancki album grupy, "Cognitive", ukazał się w 2012r. i został bardzo ciepło przyjęty, zapewniając grupie serię koncertów w całej Europie, od Niemiec i Skandynawii po Anglię i Estonię. W tym też roku wystąpili na V edycji festiwalu Ino-Rock. Po wielu zawirowaniach skład zespołu ostatecznie się ustalił i obecnie tworzą go: Martin Lopez, Stefan Stenberg, Joel Ekelöf, Lars Ahlund i Cody Ford. Ostatni album Soen, "Lotus", ukazał się w lutym 2019r. "Nie ma wątpliwości, że świat, w którym żyjemy i życie, jakie prowadzimy, są pokręcone i skomplikowane jak nigdy dotąd. Społeczeństwo oferuje nam coraz większy "rozwój", a jednak ludzkość wydaje się równie zacofana jak przez ostatnie sto lat". Praca nad albumem trwała sześć miesięcy, także podczas pierwszej trasy po Ameryce Południowej, a muzycy musieli sobie odpowiedzieć na wiele ważnych pytań. Dziewięć utworów składających się na album rzuca sporo wyzwań, nie porzucając jednak nadziei. "Dzisiejszy świat jest niezaprzeczalnie bardzo dziwnym, pełnym napięcia miejscem", powiedział Martin Lopez. "Utwory wyraźnie to ilustrują, ale skłaniają także do refleksji nad tym, że musimy być teraz silniejsi niż kiedykolwiek, by stawić czoła i poradzić sobie z pandemonium, które szykuje nam życie".

DYSKOGRAFIA:
Cognitive - 2012
Tellurian - 2014
Lykaia - 2017
Lotus - 2019

LONG DISTANCE CALLING

Zespół rozpoczął działalność w 2006r. w Munster i od razu zachwycił potężną, pełną rozmachu ścianą dźwięków i niepowtarzalną atmosferą. Niepowtarzalną tym bardziej, że pozbawioną słów - wszystkie utwory LDC były instrumentalne. Muzykom udała się jednak wielka sztuka - za pomocą samych dźwięków przekazywali prowokujące do głębokich przemyśleń treści, co czasem z trudem przychodziło wokalistom. Basista Jan Hoffman, gitarzysta Dave Jordan, perkusista Janosch Rathmer i gitarzysta Florian Funtmann po nagraniu trzech albumów: "Satellite Bay" (2007), "Avoid The Light" (2009) i "Long Distance Calling" (2009), w 2013 roku zdecydowali się na wielki krok i wprowadzili w swoje szeregi wokalistę Marsena Fischera. Już z nim nagrali dwa kolejne albumy: "The Flood Inside" (2013) i "Nighthawk" (2014), a w 2016 jeszcze jeden "Trips" (tym razem z norweskim wokalistą Petterem Carlsenem), by w 2018r. powrócić do muzyki czysto instrumentalnej na "Boundless". Po premierze albumu zespół starannie zaplanował kolejny krok: była nim seria niezwykłych koncertów "Seats & Sounds", które odbyły się w prestiżowych salach z wyłącznie siedzącymi miejscami. Wszystkie zostały dopracowane w najdrobniejszych szczegółach, zarówno od strony muzycznej, jak i wizualnej, a rejestracja jednego z nich w Kuklturkirche Altona w Hamburgu ukazała się jako "Stummfilm - Live From Hamburg / A Seats & Sounds Show". Jak powiedzieli potem członkowie zespołu: "To jedno z najważniejszych wydawnictw w naszej karierze. Stojąc na scenie, czuliśmy się jak podczas podróży w czasie. Było to niepowtarzalne przeżycie i z pewnością początek nowego rozdziału w naszej karierze".

DYSKOGRAFIA:
Satellite Bay - 2007
Avoid The Light - 2009
Long Distance Calling - 2011
The Flood Inside - 2013
Trips - 2016
Boundless - 2018
STUMMFILM Live from Hamburg - 2019

LUCY IN BLUE

Lucy In Blue to rockowy kwartet z Islandii, który powstał w 2013 roku i występuje w składzie: Steinbor Bjarni Gislason (gitara, śpiew), Arnaldur Ingi Jonsson (instr. klawiszowe, śpiew), Kolbeinn Porsson (perkusja) i Matthias Hlifar Mogensen (bas, śpiew). W 2014 roku zespół wziął udział w konkursie muzycznym Músíktilraunir w 2014 roku, w którym zajął drugie miejsce. Sukces przełożył się na liczne propozycje koncertów i pracę nad debiutanckim albumem, który ukazał się w grudniu 2016 roku. "Lucy In Blue" to psychodeliczny prog-rock najwyższej próby, nawiązujący do dokonań takich gigantów jak Pink Floyd, King Crimson, The Doors, Led Zeppelin, Deep Purple i Jefferson Airplane. Mimo młodego wieku muzycy z Islandii stworzyli poruszające, wielobarwne dzieło, pełne rozbudowanych i perfekcyjnie zaaranżowanych kompozycji. Druga płyta zespołu, "In Flight", ukazała się w kwietniu 2019 roku, a jej premiera zbiegła się z udziałem grupy w słynnym Roadburn Festival w holenderskim Tilburgu. Członkowie zespołu tak opowiadali o nowej płycie: "In Flight jest pełen rozmachu, przenosi nas od rozczarowania i melancholii przez burze na spokojne brzegi". To eteryczne harmonie i filozoficzne teksty, w których pojawia się pełne spektrum ludzkich emocji, nie zabrakło też nawiązań do aktualnej sytuacji politycznej.

DYSKOGRAFIA:
Lucy In Blue - 2016
In Flight - 2019

EIVOR

Eivor Palsdottir, pochodząca z Wysp Owczych wokalistka, gitarzystka, autorka tekstów i kompozytorka, odkryła niuanse i siłę swojego głosu, śpiewając tradycyjne pieśni z rodziną. Na gitarze nauczyła się grać w wieku 10 lat od swojej mamy. Niedługo potem zaczęła pisać własne utwory. Tak to wspomina: "Jednym z pierwszych artystów, który wywarł na mnie kolosalne wrażenie jako twórca, był Leonard Cohen. Rodzice mojej przyjaciółki mieli imponujący zbiór jego albumów, chodziłam więc do niej i słuchałam płyt przez cały dzień". W wieku 16 lat Eivor nagrała swój pierwszy album, na którym znalazły się klasyczne ballady z wykorzystaniem gitary i basu. Kończą go dwie pieśni religijne śpiewane w języku duńskim, cała reszta zaś śpiewana jest w języku farerskim. Przez następne lata Eivor występowała na festiwalach folkowych w całej Skandynawii. Choć nie stroniła od jazzu i muzyki klasycznej, jej pasja do eksperymentowania zaprowadziła ją w końcu do świata produkcji elektronicznej. "Próbowałam się wyrwać z szufladki, w której się zamknęłam", powiedziała. "Czasami kiedy zagłębiasz się bardziej w to, co próbujesz tworzyć, docierasz do rozstaju dróg, na którym musisz podjąć pewne decyzje, które mogą cię poprowadzić w zupełnie innym kierunku". Choć jej utwory często przepełnia pewna melancholia, przypisywana przez nią miejscu, z którego pochodzi i nieustannemu szumowi fal rozbijających się o brzeg, kryją one w sobie urzekającą moc, która przemawia do wielu słuchaczy. Widać to szczególnie podczas koncertów. "Scena to mój żywioł", mówi artystka. "Moje utwory ożywają, kiedy mogę je zaprezentować publiczności. Uwielbiam spoglądać ze sceny na hipsterów, babcie, dzieciaki spod znaku goth i metalowców, których nie dzielą żadne bariery. Dzieje się tak chyba dlatego, że nie tworzę dla żadnej określonej grupy. Próbuję po prostu pisać muzykę, której sama chcę słuchać - coś co według mnie dociera prosto do sedna tego, co znaczy być człowiekiem na tym świecie".

WYBRANA DYSKOGRAFIA:
Eivor Pálsdóttir - 2000
Krákan - 2003
Eivor - 2004
Trollabundin - 2005
Mannabarn / Human Child - 2007
Live - 2009
Larva - 2010
Room - 2012
The Color Of Dark - 2014
Slor - 2015
Bridges - 2015
At The Heart Of A Selkie - 2016
Live In Tórshavn - 2018

RETROSPECTIVE

Retrospective to zespół‚ działający na rynku muzycznym już przeszło 10 lat. Formacja wypracowała swój własny, charakterystyczny styl, będący wariacją na temat szeroko rozumianego rocka Progresywnego, art rocka i mocniejszych metalowych brzmień. Zespół‚ nie zamyka się ściśle w jednej stylistyce, potrafi kreować klimatyczne muzyczne pejzaże przepełnione emocjami, ale również zaskoczyć słuchacza ostrym, rockowym brzmieniem. Grupa serwuje na koncertach energetyczne show, które z pewnością porwie każdego fana progresywnego rocka spod znaku Riverside, Porcupine Tree czy Anathemy. Drapieżny i mocny wokal Jakuba Roszaka, wspierany przez kontrastujący z nim delikatny głos Beaty Łagody tworzy wyjątkowy wokalny duet, który stał się elementem rozpoznawczym zespołu. Całą muzykę napędza dynamiczna sekcja, a rockowej mocy dostarczają dwie świetnie współpracujące gitary. Formacja występowała u boku takich wykonawców jak: Riverside, Fish, RPWL, Antimatter, Big Big Train, Behemoth, Threshold, Subsignal, Lazuli, Disperse, Coma, Illusion, Dżem, Turbo, Fismoll, Materia, Edyta Bartosiewicz. Grupa zagrała ponad 200 koncertów w Polsce oraz w Europie. Występowała na wielu festiwalach w roli headlinera. Warto wspomnieć o takich wydarzeniach jak Progressive Promotion Festival w Russelsheim lub na Festiwalu Rocka Progresywnego im. Tomasza Beksińskiego w Toruniu. W 2018 roku pojawiła się na jednym z największych i najbardziej rozpoznawalnych na świecie festiwali muzyki progresywnej Night Of The Prog Festival.

NA SCENIE:
Jakub Roszak - wokal
Maciej Klimek - gitara
Łukasz Marszałek - gitara basowa
Beata Łagoda - klawisze, wokal
Robert Kusik - perkusja

DYSKOGRAFIA:
Spectrum Of The Green Morning - 2007
Stolen Thoughts - 2008
Lost In Perception - 2012
The End Of Their World - 2016
Re:Search - 2017
Latent Avidity - 2019

FRONTAL CORTEX

Frontal Cortex to polski zespół muzyczny, założony w 2015 roku w Olsztynie. Ich muzyka to bardzo emocjonalna mieszanka rocka i metalu progresywnego oraz art rocka. Swoje teksty opierają na filozofii humanistycznej oraz osobistych doświadczeniach. Od początku działalności w skład grupy wchodzą wokalista i basista Grzegorz Gołaszewski, perkusista Bartosz Kukuć oraz gitarzyści Rafał Piegat i Łukasz Gołaszewski. 26 października 2018 odbyła się premiera pierwszej płyty zespołu, zatytułowanej "Passage". Album został gorąco przyjęty przez prasę muzyczną (Teraz Rock, Metal Hammer, Deathmagnetic.pl) i rozgłośnie radiowe (PR 3, PR 4, Rockserwis.FM, Uwm Fm).

NA SCENIE:
Grzegorz Gołaszewski - wokal, gitara basowa
Łukasz Gołaszewski - gitara
Rafał Piegat - gitara
Bartosz Kukuć - perkusja

DYSKOGRAFIA:
Passage - 2018

KAROLINA SKRZYŃSKA

Wokalistka, instrumentalistka, autorka muzyki i tekstów, wielokrotnie nagradzana na najważniejszych festiwalach w Polsce w tym: Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie, Międzynarodowym Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu i innych. Swój niemal czterooktawowy głos rozwijała na wiele sposobów: trenowała śpiew klasyczny, rozrywkowy, śpiewokrzyk (biały głos), chłonęła również specyfikę śpiewu orientalnego w Turcji. Związana z Europejskim Ośrodkiem Praktyk Teatralnych Gardzienice, gdzie pracowała jako aktorka i instruktor. Pierwszy album Karoliny "W oddali" ukazał się w czerwcu 2013 roku, nakładem wytwórni Mystic Production.  Drugi album "Palcem po wodzie" ukazał się z końcem września 2017 roku nakładem Agencji Muzycznej Polskiego Radia. Powstał we współpracy z wybitnymi muzykami polskiej sceny folkowej. Od 2019 roku współpracuje z zespołem Lion Shepherd, z którym m.in. supportowała Scorpions podczas koncertów grupy w Polsce. Czynnie koncertuje, prowadzi warsztaty pieśni ludowych i "uwalniania głosu", a także pracuje nad swoją trzecią płytą, która ma ukazać się w 2020 roku. Gdyby szukać słów opisujących muzykę Karoliny, były by to: wrażliwość na świat dokoła i niepohamowana siła głosu zakorzenionego głęboko w naturze. Kobiecej. Pierwotnej. Fascynuje, porusza i nie daje się zapomnieć. Autorska muzyka Karoliny i jej zespołu jest nierozerwalnie związana z rdzenną kulturą polską. W każdym dźwięku słychać jej silny związek ze słowiańskością, a zespół złożony z wybitnych muzyków i umiejętność wplatania archaicznego śpiewu białego (śpiewokrzyk)w kompozycje, nadaje wszystkiemu siłę i wielobarwność muzyczną. To jednak nie jest typowy polski folk, tylko balansowanie na granicy tego co rdzenne, a tego co współczesne. Takie oryginalne podejście do muzyki wyróżnia zespół na polskiej scenie muzycznej i głęboko zapada w pamięć, otwierając równocześnie ich muzykę na szerokie grono odbiorców. To prawdziwa uczta dźwięków instrumentów z różnych stron świata, technik wokalnych (biały głos, śpiew gardłowy), dotykających melodii i rytmów. Nieograniczona niczym przestrzeń stanowi obszar, na którym spotykają się Natura i różnorodne emocje.

DYSKOGRAFIA:
W oddali - 2013
Palcem po wodzie - 2019

MISIA FURTAK

Wokalistka, basistka, kompozytorka, autorka tekstów. Laureatka (razem z zespołem Tres.B) Paszportu Polityki w kategorii muzyka popularna i Fryderyka w kategorii debiut roku. Zagrała kilkaset koncertów w Europie i Japonii - na festiwalach The Great Escape, Liverpool Soundcity, Tallin Music Week, Europavox, Midem. Współpracowała między innymi z Victor'em van Vugtem - producentem Nicka Cave'a, PJ Harvey i Depeche Mode. Solo, jako Misia Ff, została uhonorowana m.in. nagrodą miasta Torunia im. Grzegorza Ciechowskiego za wydany w 2013 album "Epka". Z Piotrem Kalińskim (Hatti Vatti) współtworzy duet Ffrancis. W październiku, 2015 ukazał się debiutancki singiel jej zespołu Ffrancis,  współtworzonego z Piotrem Kalińskim (Hatti Vatti). Gościnnie pojawiła się m.in. jako aranżerka i wykonawczyni w projekcie "NowOsiecka", realizowanym z NOSPR czy na albumie Wojtka Mazolewskiego "Chaos pełen idei", który otrzymał status złotej płyty. Po 5 latach od "Epki" podpisanej jako Misia Ff, artystka przedstawiła się imieniem i nazwiskiem i zaprezentowała na nowym wydawnictwie "Co przyjdzie" najbardziej dojrzałe muzycznie kompozycje, jakie do tej pory zaproponowała. "To jest płyta o zmianach. Zarówno gwałtownych, jak i tych następujących powoli. O strachu przed nimi i ich nieodwracalnością, konieczności zadawania pytań, pragnieniu odroczenia katastrofy, próbie budowania szalup i nadziei, że mimo wszystko nie będziemy ich potrzebować" - skomentowała Autorka. Jako dziennikarka Misia Furtak m.in. prowadziła audycję autorską w Polskim Radio RDC. Jest absolwentką studiów na University of Maastricht, Collegium Civitas i kursów, m.in. na Berklee College of Music.

DYSKOGRAFIA:
z Tres.b
Scylla And Charybdis - 2007
The Other Hand - 2010
40 Winks Of Courage - 2012

jako Misia Ff
Epka - 2013

jako Misia Furtak
Co przyjdzie? - 2019

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
Picture theme from Riiva with exclusive licence for ArtRock.pl
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.