ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Soft Mountain ─ Soft Mountain w serwisie ArtRock.pl

Soft Mountain — Soft Mountain

 
wydawnictwo: Hux Records 2007
 
1. Soft Mountain Suite Pt. 1 (30:40)
2. Soft Mountain Suite Pt. 2 (27:55)
 
Całkowity czas: 58:35
skład:
Elton Dean – saxophone / Hugh Hopper – bass / Hoppy Kamiyama – keyboards / Tatsuya Yoshida – drums
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
Album słaby, nie broni się jako całość.
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
Album jakich wiele, poprawny.
Niezła płyta, można posłuchać.
Dobry, zasługujący na uwagę album.
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
Absolutnie wspaniały i porywający album.
Arcydzieło.

Łącznie , ocena:
 
 
Ocena: 7 Dobry, zasługujący na uwagę album.
25.01.2008
(Recenzent)

Soft Mountain — Soft Mountain

Spotkanie dwójki członków legendarnego składu Soft Machine z parą czołowych reprezentantów współczesnej japońskiej sceny avant-prog, niewątpliwie niesie za sobą obietnicę obcowania z Muzyką przez duże „M”. Obietnicę – od razu dodam – spełnioną, co nie jest znowu tak oczywiste, zważywszy na fakt, że artyści ją tworzący wywodzą się z różnych kultur i dzieli ich spora różnica wieku. Jednakże spójność zawartego na płycie materiału i energia z niego bijąca zdecydowanie świadczą, że między muzykami zawiązała się „chemia” i doskonale odnaleźli się we wspólnym tworzeniu dźwięków. Tym bardziej cieszy, że nagrania te, oryginalnie poczynione jeszcze w 2003 roku, w końcu ujrzały światło dzienne w formie płytowej.

Kierunek muzycznych peregrynacji kwartetu raczej nie przynosi żadnych niespodzianek. Można by, co najwyżej, zapytywać: czy w owej japońsko-brytyjskiej kooperacji któraś ze stron zdaje się przeważać? Wydaje się jednak, że nie. Obydwa utwory podpisane są nazwiskami wszystkich partycypujących w projekcie muzyków, a i w samym wykonaniu każdy z nich znajduje miejsce na pokazanie własnej indywidualności. Mamy tu więc raczej do czynienia ze spontanicznie wypracowaną harmonią, równowagą między obydwoma (czy może raczej czterema) pierwiastkami, co chyba wychodzi zawartemu na płycie materiałowi na dobre. Sama recepta jest zresztą dość prosta: wszystkie składniki, w postaci psychodelicznych smug saksofonu Deana, wirtuozerskich pochodów basu Hoppera, bogatej palety brzmień Kamiyamy i szaleńczych wariacji perkusyjnych Yoshidy, wrzucone do jednego gara, gotują się aż do osiągnięcia poziomu wrzenia. Powstałe w ten sposób dwie długaśne kompozycje właściwie pozbawione są charakterystycznych czy powracających tematów, za to po brzegi wypełnione energetyczną, a zarazem pełną subtelności grą w klimacie psychodeliczno-jazz-rockowej quasi-improwizacji. Całość podawana na gorąco, gdy wciąż jeszcze kipi dźwiękami, smakuje naprawdę wyśmienicie, tak że każdy miłośnik tego typu dźwięków powinien czuć się ukontentowany.

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.