ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Rob Sbar Noesis,The ─ Wagon Wheels and Atom Bombs w serwisie ArtRock.pl

Rob Sbar Noesis,The — Wagon Wheels and Atom Bombs

 
wydawnictwo: Aggregatte Records 2002
 
1. Wagon whells and atom bombs (introduction -except) (0:18)
2. Lexical Gap (4:21)
3. Iwoke up this morning with this human skin on...and i can't seem to get it off (4:13)
4. 16 shades of gray (4:30)
5. Drowning In a Vacum ( of barbed wire solitude ) (5:14)
6. Media - Inducted paranoia (5:30)
7. Blue harvest (7:28)
8. Diet Soda, Chinese food and a single yellow daisy (10:46)
9. Wagon wheels and atom bombs (reprise-except) (0:39)
 
Całkowity czas: 43:3
skład:
Rob Sbar (guitars); Erik Feder (drums,percussion,glockenspielen,xylophone); Matt Schaefer (bass)
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
Album słaby, nie broni się jako całość.
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
Album jakich wiele, poprawny.
Niezła płyta, można posłuchać.
Dobry, zasługujący na uwagę album.
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
Absolutnie wspaniały i porywający album.
Arcydzieło.

Łącznie , ocena:
 
 
Ocena: * Bez oceny
30.01.2004
(Recenzent)

Rob Sbar Noesis,The — Wagon Wheels and Atom Bombs

     Oto płyta nijakiego Roba Sbara i jego zespołu, artysty w ogóle nieznanego, a płyta Wagon Wheels and Atom Bombs pewnie niewiele zmieni w jego popularności.

     Nie da się ukryć,że takie granie może przypaść do gustu zwolennikom Joe Satraniego, Steva Morsa czy sławnego projektu muzyków Dream Theatre i King Crimson,  Liquid Tension Experiment.

     Przesłuchując ten materiał po raz któryś z kolei dochodzę do wniosku, że niekiedy nie trzeba tysiąca akordów by wskrzesić coś interesującego pomijając już orginalność. Niekiedy wystarczy jeden, dwa, kilka skromnych akordów by w przeciągu kilkunastu minut wytworzyć niebanalna, alchemiczną atmosferę. Tutaj tego brakuje.

     Z kompozycji słychać skondensowana upartość lidera/gitarzysty próbującego chyba pobić rekord Guinnesa w najszybciej odergranie solówce. Dużym minusem są potwornie nudne aranżacje, wręcz monotematyczne, owszem obijające się o nutkę nostalgii (Drowning In A Vacum) czy lekka bossanove w Blue Harvest uporczywie zagłuszane przez gitarę Sbar'a. Jedyna kompozycję jaką chciałbym wyróżnić to najdłuższy "Diet Soda, Chinese Food", w której znajdziemy pigułkę wszystkich umiejętności twórczych całego tria. Mnie to w zupełności wystarcza i po jej wysłuchaniu nie mam juz ochoty na dalsze zgłębienie czegoś co jest nudne i zostało zagrane już tysiąc razy.

    Szkoda, że tak pięknie wydana płyta, z pokaźnym opisem i odniesieniami do licznej literatury niesie taką mizerie dźwiękową.

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.