ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Rea, Chris ─ Shamrock Diaries w serwisie ArtRock.pl

Rea, Chris — Shamrock Diaries

 
wydawnictwo: Magnet Records 1985
 
1. Steel River (Rea) [06:15]
2. Stainsby Girls (Rea) [03:51]
3. Chisel Hill (Rea) [04:03]
4. Josephine (Rea) [04:26]
5. One Golden Rule (Rea) [04:29]
6. All Summer Long (Rea) [04:09]
7. Stone (Rea) [04:23]
8. Shamrock Diaries (Rea) [04:55]
9. Love Turns To Lies (Rea) [04:11]
10. Hired Gun [08:03]
 
Całkowity czas: 48:44
skład:
Chris Rea – Vocals, Guitar, Organ, Keyboards, Synthesizer, Slide Guitar. Robert Ahwai – Guitar. Simon Nicol – Guitar. Eoghan O'Neill – Bass. Kevin Leach – Keyboards. Max Middleton – Keyboards. Annie Whitehead – Trombone. Dave Mattacks – Drums. Adrian Rea – Drums. Martin Ditcham – Percussion.
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
,0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
,0
Album słaby, nie broni się jako całość.
,0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
,0
Album jakich wiele, poprawny.
,0
Niezła płyta, można posłuchać.
,0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
,2
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
,3
Absolutnie wspaniały i porywający album.
,0
Arcydzieło.
,0

Łącznie 5, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Ocena: 7 Dobry, zasługujący na uwagę album.
29.12.2010
(Recenzent)

Rea, Chris — Shamrock Diaries

Ćwiara minęła! Czyli songwriterskiej ćwiary odsłona kolejna.

Zwykły zjadacz muzycznego chleba na hasło „Chris Rea” reaguje prawie zawsze tak samo. „Driving Home For Christmas”, „The Road To Hell”, czasem jeszcze „Josephine”, „The Blue Cafe”, może „Auberge”… Charakterystyczny głos, charakterystyczny sposób gry na gitarze, melodyjne, rozpędzone rockowe piosenki. Czyli kolejny wykonawcza, który zaistniał w masowej wyobraźni kilkoma, niekoniecznie charakterystycznymi dla siebie utworami.

„Shamrock Diaries” to była w karierze Chrisa Rei szczęśliwa siódemka – bo siódma płyta z kolei okazała się pierwszą, która zaistniała na listach przebojów w szerszym wymiarze. Wcześniejszym albumom specjalnie nic nie brakowało: debiutancki „Whatever Happened To Benny Santini” przyniósł „Foola” – w Anglii przepadł na listach, po tamtej stronie walczył z sukcesem (12. miejsce). Kolejne trzy – „Deltics”, „Tennis”, „Chris Rea” – nie przyniosły wyróżniających się przebojów, ale podobnie jak debiut zawierały udane, melodyjne rockowe granie. Następne płyty już przynosiły nagrania, które zaistniały w radiu i na listach: „Water Sign” to przede wszystkim bajkowe „Candles” i dynamiczne „I Can Hear Your Heartbeat”; następny, najbardziej z całego zestawu udany „Wired To The Moon” zawierał „Touche d’ Amour”. A potem było już „Shamrock Diaries”.

Sporo tu dość typowego dla Chrisa Rei lat 80. soft-rockowego grania, z charakterystycznym ciepłym śpiewem i charakterystycznymi partiami gitary elektrycznej. Powoli, spokojnie płynący sobie utwór tytułowy, wzbogacony saksofonem. Ciepłe, letnie „All Summer Long”. Poprockowe ballady – „Chisel Hill” i „One Golden Rule”. Typowe dla połowy lat 80. rockowe granie, z elektronicznymi bębnami Simmonsa – „Stone” i „Love Turns To Lies”. Bardzo udane, przebojowe piosenki – bardzo popularna, spokojniejsza „Josephine” (dla najstarszej córki) i dynamiczna, mocniejsza, z konkretnym rockowym drive’em „Stainsby Girls” (dla żony, która uczęszczała do Stainsby Secondary Modern School).

A najciekawsze – i najdłuższe – kompozycje stanowią klamrę albumu. „Steel River” to swoisty muzyczny przekładaniec: spokojna fortepianowa ballada przechodzi w dynamiczny refren, w którym wyraźnie zaznacza się wpływ muzyki gospel. Jakby tego było mało – jeszcze wkrada się nieco jazzu. Z drugiej strony czai się „Hired Gun” – niepokojący, klimatyczny, powoli narastający, rozwijający się, aż po kulminację. Świetne otwarcie i zamknięcie płyty.

Nierówna to płyta, chwilami trochę monotonna, chwilami wciągająca i intrygująca. Jak zresztą wcześniejsze albumy Chrisa. Następny – „On The Beach” – przyniesie znakomity utwór tytułowy, ale jako całość będzie bardzo udany; „Dancing With Strangers” to głównie roztańczone „Let’s Dance” i klimatyczne „Windy Town”. A potem będzie już „The Road To Hell”.

Jeśli ktoś lubi porządnie skomponowane i zagrane piosenki w klimacie zaprawionego bluesem soft-rocka – „Shamrock Diaries” jak najbardziej może być.
 

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
Picture theme from Riiva with exclusive licence for ArtRock.pl
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.