ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Basinski, William ─ The Disintegration Loops I-IV w serwisie ArtRock.pl

Basinski, William — The Disintegration Loops I-IV

 
wydawnictwo: 2062 2002
 
1. d|p 1.1 [63:29]
2. d|p 2.1 [10:58]
3. d|p 2.2 [32:38]
4. d|p 3 [41:53]
5. d|p 4 [20:07]
6. d|p 5 [52:21]
7. d|p 6 [40:36]
8. d|p 1.2 [21:49]
9. d|p 1.3 [12:00]
 
Całkowity czas: 295:51
skład:
William Basinski
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 1
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 0
Niezła płyta, można posłuchać.
› 0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 0
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 1
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 1
Arcydzieło.
› 7

Łącznie 10, ocena: Absolutnie wspaniały i porywający album.
 
 
Ocena: 8++ Arcydzieło.
11.09.2011
(Recenzent)

Basinski, William — The Disintegration Loops I-IV

Kim jest William Basinski? To jedna z tych postaci muzycznego światka, o której wiadomo niewiele. Przez długi czas istniało jedno jedyne zdjęcie muzyka. Urodził się w roku 1958 w Houston; jest klasycznie wykształconym klarnecistą, studiował też kompozycję i jazzową grę na saksofonie. Pod koniec lat 70., zainspirowany minimalistycznymi kompozytorami w rodzaju Steve’a Reicha, Brian  Eno czy Terry’ego Rileya, zaczął tworzyć muzykę, którą najłatwiej byłoby określić jako ambient: zapętlone  krótkie, pozbawione rytmu dźwiękowe pejzaże, wielokrotnie nakładane na siebie. Oprócz elektroniki, stosował radia krótkofalowe czy nagrywane dźwięki otoczenia; eksperymentował też z preparowaniem dźwięków fortepianu i połączeniem ich z zapętlonymi na taśmach podkładami. Rozgłos przyniósł mu wydany w latach 2002-2003 cykl „The Disintegration Loops”.

Cykl, który powstał przez przypadek. Oto Basinski, porządkując swoje archiwa, natrafił na po agrywane na taśmach fragmenty statycznych  elektronicznych pejzaży dźwiękowych z przełomu lat 70. i 80. Wrzucił taśmy na magnetofon i zapętlił, po czym zaczął rejestrować odtwarzane dźwięki cyfrowo. I wtedy okazało się, że taśmy od zuły już upływ czasu: w miarę odtwarzania, nośnik stopniowo ulegał zniszczeniu, fragmenty taśmy magnetycznej powoli się wykruszały, brzmienie stopniowo, po trochu się pogarszał , muzyka stopniowo stawała się coraz uboższa. Basinski nagle zrozumiał, że przypadkiem udało m  się zarejestrować coś absolutnie unikatowego: proces stopniowego, nieuchronnego rozpadu, rozkładu, aż do całkowitego zniszczenia, całkowitego unicestwienia. Przypadkiem zarejestrował na dysku doświadczenie wrę z mistyczne: odtwarzając krótki fragment dźwiękowy przez wiele minut, aż do całkowitego usunięcia nośnika z taśmy, aż do zupełnej  iszy, zawarł na dysku dźwiękowy opis  ycia, życia naznaczonego ciągłym, nieuchronnie postępującym rozkładem, aż do nieodwołalnej, całk witej dezintegracji

W parę tygodni później Basinski odtwarzał zarejestro any przez siebie cykl kompozycji, roboczo zatytułowany „The Disintegration Loops”, znajomym; siedzieli na dachu budynku na Brooklynie, gdzie mies kał William, i w cieple słonecznego wrześniowego ranka słuchal  muzyki. I wtedy nagle rozległa się  otężna eksplozja. Lot American Airlines 11 – Boeing 767 – z prędkością 750 km/h uderzył w pó nocną wieżę World Trade Center. Nieco ponad kwadrans później drugi Boeing – lot United Airlines 175 – uderzył w drugą z Bliźniaczych Wież. Po niecałej godzinie południowa w eża runęła; pół godziny później  w chmurze pyłu zniknęła wieża północna. Stało się coś, co wydawało się niewiary odne: ogromne bud nki w ciągu niespełna dwóch godzin uległy całkowitemu zniszcze iu, kompletnej dezintegracji. A powietrze, oprócz obłokó  pyłu, wycia syren, krzyków   huku, wypełniały statyczne dźwiękowe pejzaże, ulegające powolnemu rozpadowi, po olnemu zniszcz niu. Najbardziej niezwykły soundtrac , najbardziej niesamowite requiem d   Nowego Jorku i WTC, jakie tylko można sobie wyobraz ć. Szt ka i życie nagle spl tły się w jedną całość.

 eśli sztuka ma naśl dować życie, to czteroc ęściowy cykl „The Disintegration Loops” to jedyna w historii muzyki tak komplet a realizacja tego postulatu: gdy zaczy a się każdy kolejny nowy utwór, krótki, eterycznie ulo ny, zapętlony w nieskończoność  lektroniczny (choć niekoniecznie – „dlp 5” to krótki or iestrowy fragment, „dlp 4” to  rótki motyw na fortepian i s yczki) pejzaż dźwiękowy – niezale nie od tego, jak ba dzo nie byłby udan , fascyn  ący, czy po prostu piękny – przez następne kilkadziesią  minut ulegnie on całkowitemu rozk adowi. Aż do c szy. Aż do chwili,  dy nic w  cej już ni  ma. Ten rozkła  trwa od pierw zej sekundy, każda  olejna pętla dźwiękowa jest niedost zegalnie uboższa od poprze niej. Dopiero po c  ili słuchacz zauważa, że brzmi nie się gdzieś po drodze zmi niło. Że j st wyraźnie uboższe. Ale ta dezin  gracja postępuje przez c ły czas. Może tylko w o  atnich minu ach poszczególny h utworów p  tępuje ciut szybciej…

Na pewn  nie je t to muzyka do słuc  nia w tle. To ni  orównyw lne z ni zym in  m doświ  czenie dźwi kowe: aby   pełni j  przeż ć, trz ba n  dłuż  y cz s  ię wyłą zyć, o  zolo ać od otoc eni  słuc aw am , c  kow cie si  sk  ić. I da   ę po hło ąć  ed e u z n  ba d  ej n ez y  yc  al u ó  w c  j  i or i f no r   i    k    r s

 


 

(Cykl "The Disintegration Loops" to cztery płyty wydane w latach 2002-2003. Powyższa okładka i data wydania w metryczce dotyczą części I, tracklista obejmuje wszystkie cztery części.)
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
Picture theme from Riiva with exclusive licence for ArtRock.pl
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.