ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu McCartney, Paul ─ Flowers In The Dirt w serwisie ArtRock.pl

McCartney, Paul — Flowers In The Dirt

 
wydawnictwo: Parlophone 1989
dystrybucja: EMI Music Poland
 
1. My Brave Face (McCartney, McManus) [03:18]
2. Rough Ride (McCartney) [04:43]
3. You Want Her Too (McCartney, McManus) [03:12]
4. Distractions (McCartney) [04:43]
5. We Got Married (McCartney) [04:56]
6. Put It There (McCartney) [02:10]
7. Figure Of Eight (McCartney) [03:24]
8. This One (McCartney) [04:09]
9. Don’t Be Careless Love (McCartney, McManus) [03:29]
10. That Day Is Done (McCartney, McManus) [04:20]
11. How Many People (McCartney) [04:14]
12. Motor Of Love (McCartney) [06:24]
CD Bonus Track: 13. Ou-Est Le Soleil (McCartney) [04:44]
 
Całkowity czas: 53:33
skład:
Paul McCartney – Lead and Backing Vocals, Bass, Acoustic, Electric, 12-String and Mexican Guitar, Piano, Synth, Keyboards, Celeste, Sitar, Wine Glasses, Harmonium, Mellotron, Flugelhorn, Violin, Hand Claps, Finger Snaps, Drums, Percussion, Tambourine, Bongos, Woodsaw. Linda McCartney – Mini-Moog, Hand Claps, Backing Vocals. Elvis Costello – Lead and Backing Vocals, Keyboards. Robbie McIntosh – Acoustic and Electric Guitar. Hamish Stuart – Acoustic, Electric and Bass Guitar, Percussion, Backing Vocals. David Gilmour – Guitar. David Rhodes – E-Bow Guitar. Paul “Wix” Wickens – Keyboards. David Foster – Keyboards. Trevor Horn – Keyboards, Hand Claps. Nicky Hopkins – Piano. Mitchell Froom – Keyboards. Guy Barker – Trumpet. Chris Davis – Saxophone. Chris White – Saxophone. Dave Bishop – Saxophone. John Taylor – Cornet. Tony Goddard – Cornet. Ian Peters – Euphonium. Ian Harper – Tenor Horn. Steve Lipson – Computer and Drum Programming, Electric and Bass Guitar, Keyboards. Peter Henderson – Computer Programming. Eddie Klien – Additional Computer Programming. Judd Lander – Harmonica. Jab Bunny – Tongue Styley. Chris Whitten – Drums, Percussion, Hand Claps, Synth Drums. Dave Mattacks – Drums. Clare Fischer – Orchestral Arrangements.
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 0
Niezła płyta, można posłuchać.
› 2
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 1
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 10
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 5
Arcydzieło.
› 2

Łącznie 20, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Ocena: 7 Dobry, zasługujący na uwagę album.
27.05.2014
(Recenzent)

McCartney, Paul — Flowers In The Dirt

Ćwiara minęła AD 1989!

To był jeden z pierwszych teledysków, jakie pamiętam z polskiej telewizji. To znaczy – pamiętam świadomie: wiedziałem, jaki tytuł, jaki wykonawca itp. Wcześniej to funkcjonowało bardziej na zasadzie: o, fajnie grają w TV – a od „This One” zaczęło się mniej lub bardziej świadome, ukierunkowane odbieranie muzyki (na tyle, na ile dziesięciolatek może świadomie odbierać muzykę). W parę lat później można było bez problemów zapoznać się z całą płytą (a raczej kasetą). „Oficjalny” wydawca – jak to tacy w pierwszej połowie lat 90. mieli w zwyczaju – poprzestawiał co nieco kolejność piosenek i „This One” wylądowało na samym początku. Szybko się okazało, że o ile pierwszy utwór wręcz katowałem w kółko, tak do reszty płyty wracałem sporadycznie. Zmieniło się to w momencie, gdy w odtwarzaczu zagościł CD – już z tą słuszną kolejnością utworów i „This One” pod koniec płyty.

Bardzo eklektyczna i nierówna to płyta, co widać choćby po imponującej liście producentów (w sumie włącznie z Paulem dziesięciu – najważniejsi to Elvis Costello (także współtwórca czterech utworów – McCartney potem opowiadał, że Costello pod wieloma względami przypominał mu Lennona), Mitchell Froom i Trevor Horn), do tego oferująca słuchaczowi szeroki wachlarz różnych stylów. Paul proponuje tu dynamiczne, rockowe piosenki z przebojowym szlifem (“My Brave Face”, „Figure Of Eight” subtelnie unowocześniona Hornowską produkcją, efektowny duet wokalny z Costello w „You Want Her Too”, pięknie podszyta ciepłą, beatlesowską melodyką, najbardziej udana z całej płyty „This One”). Intrygująco żeni funkującą rytmikę z nowoczesnymi brzmieniami typowymi dla pop-rocka końca lat 80., zwłaszcza różnymi elektronicznymi efektami (np. dodatkami elektronicznego basu czy syntezatorowymi niby-trąbkami), ciekawie przeplatanymi niespiesznymi gitarowymi partiami („Rough My Ride” – jednym ze współproducentów jest zresztą znów Trevor Horn). Podsuwa słuchaczowi dość tradycyjną, wywiedzioną z muzyki latynoamerykańskiej, co nieco oprawioną w nowoczesne szatki, ciepłą balladę w stylu lat 60., z orkiestrowymi dodatkami („Distractions”). Do tego inna ciepła ballada, tym razem w bardzo beatlesowskim klimacie („Put It There”, co nieco pachnąca „Blackbirdem”), czy piękna, podniosła pieśń co nieco w klimacie muzyki gospel („That Day Is Done”). Proponuje słuchaczom dość eklektyczny utwór, w którym pierwsza, dynamiczna, przebojowa część zostaje dopełniona spokojniejszym finałem i gitarowymi popisami Davida Gilmoura („We Got Married”). Zdaje się nawet składać pokłon modzie na muzykę etniczną: ciepłe reggae „How Many People” otwiera iście afrykański popis wokalny… Podstawową część płyty wieńczy „Motor Of Love” – podniosła, bogato zaaranżowana, znów nie pozbawiona ech muzyki gospel ballada. I jest to jak najbardziej właściwe zakończenie tego nierównego, acz nie pozbawionego świetnych momentów albumu (doklejone w wersji CD i MC „Ou-Est Le Soleil” to żaden cymes: hałaśliwa, moco elektronicznie brzmiąca, rytmiczna, ale w sumie dość nijaka piosenka).

Macca ma co prawda w dorobku ciekawsze płyty, ale „Flowers In The Dirt” to obok „Tug Of War” najlepszy jego album z lat 80. i zarazem zapowiedź świetnej kompozytorskiej formy, jaką będzie prezentował Paul w latach 90. Bardzo fajna, przyjemna w słuchaniu płyta.

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.