ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu McCartney, Paul ─ Flowers In The Dirt w serwisie ArtRock.pl

McCartney, Paul — Flowers In The Dirt

 
wydawnictwo: Parlophone 1989
dystrybucja: EMI Music Poland
 
1. My Brave Face (McCartney, McManus) [03:18]
2. Rough Ride (McCartney) [04:43]
3. You Want Her Too (McCartney, McManus) [03:12]
4. Distractions (McCartney) [04:43]
5. We Got Married (McCartney) [04:56]
6. Put It There (McCartney) [02:10]
7. Figure Of Eight (McCartney) [03:24]
8. This One (McCartney) [04:09]
9. Don’t Be Careless Love (McCartney, McManus) [03:29]
10. That Day Is Done (McCartney, McManus) [04:20]
11. How Many People (McCartney) [04:14]
12. Motor Of Love (McCartney) [06:24]
CD Bonus Track: 13. Ou-Est Le Soleil (McCartney) [04:44]
 
Całkowity czas: 53:33
skład:
Paul McCartney – Lead and Backing Vocals, Bass, Acoustic, Electric, 12-String and Mexican Guitar, Piano, Synth, Keyboards, Celeste, Sitar, Wine Glasses, Harmonium, Mellotron, Flugelhorn, Violin, Hand Claps, Finger Snaps, Drums, Percussion, Tambourine, Bongos, Woodsaw. Linda McCartney – Mini-Moog, Hand Claps, Backing Vocals. Elvis Costello – Lead and Backing Vocals, Keyboards. Robbie McIntosh – Acoustic and Electric Guitar. Hamish Stuart – Acoustic, Electric and Bass Guitar, Percussion, Backing Vocals. David Gilmour – Guitar. David Rhodes – E-Bow Guitar. Paul “Wix” Wickens – Keyboards. David Foster – Keyboards. Trevor Horn – Keyboards, Hand Claps. Nicky Hopkins – Piano. Mitchell Froom – Keyboards. Guy Barker – Trumpet. Chris Davis – Saxophone. Chris White – Saxophone. Dave Bishop – Saxophone. John Taylor – Cornet. Tony Goddard – Cornet. Ian Peters – Euphonium. Ian Harper – Tenor Horn. Steve Lipson – Computer and Drum Programming, Electric and Bass Guitar, Keyboards. Peter Henderson – Computer Programming. Eddie Klien – Additional Computer Programming. Judd Lander – Harmonica. Jab Bunny – Tongue Styley. Chris Whitten – Drums, Percussion, Hand Claps, Synth Drums. Dave Mattacks – Drums. Clare Fischer – Orchestral Arrangements.
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
,0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
,0
Album słaby, nie broni się jako całość.
,0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
,0
Album jakich wiele, poprawny.
,0
Niezła płyta, można posłuchać.
,2
Dobry, zasługujący na uwagę album.
,1
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
,10
Absolutnie wspaniały i porywający album.
,5
Arcydzieło.
,2

Łącznie 20, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Ocena: 7 Dobry, zasługujący na uwagę album.
27.05.2014
(Recenzent)

McCartney, Paul — Flowers In The Dirt

Ćwiara minęła AD 1989!

To był jeden z pierwszych teledysków, jakie pamiętam z polskiej telewizji. To znaczy – pamiętam świadomie: wiedziałem, jaki tytuł, jaki wykonawca itp. Wcześniej to funkcjonowało bardziej na zasadzie: o, fajnie grają w TV – a od „This One” zaczęło się mniej lub bardziej świadome, ukierunkowane odbieranie muzyki (na tyle, na ile dziesięciolatek może świadomie odbierać muzykę). W parę lat później można było bez problemów zapoznać się z całą płytą (a raczej kasetą). „Oficjalny” wydawca – jak to tacy w pierwszej połowie lat 90. mieli w zwyczaju – poprzestawiał co nieco kolejność piosenek i „This One” wylądowało na samym początku. Szybko się okazało, że o ile pierwszy utwór wręcz katowałem w kółko, tak do reszty płyty wracałem sporadycznie. Zmieniło się to w momencie, gdy w odtwarzaczu zagościł CD – już z tą słuszną kolejnością utworów i „This One” pod koniec płyty.

Bardzo eklektyczna i nierówna to płyta, co widać choćby po imponującej liście producentów (w sumie włącznie z Paulem dziesięciu – najważniejsi to Elvis Costello (także współtwórca czterech utworów – McCartney potem opowiadał, że Costello pod wieloma względami przypominał mu Lennona), Mitchell Froom i Trevor Horn), do tego oferująca słuchaczowi szeroki wachlarz różnych stylów. Paul proponuje tu dynamiczne, rockowe piosenki z przebojowym szlifem (“My Brave Face”, „Figure Of Eight” subtelnie unowocześniona Hornowską produkcją, efektowny duet wokalny z Costello w „You Want Her Too”, pięknie podszyta ciepłą, beatlesowską melodyką, najbardziej udana z całej płyty „This One”). Intrygująco żeni funkującą rytmikę z nowoczesnymi brzmieniami typowymi dla pop-rocka końca lat 80., zwłaszcza różnymi elektronicznymi efektami (np. dodatkami elektronicznego basu czy syntezatorowymi niby-trąbkami), ciekawie przeplatanymi niespiesznymi gitarowymi partiami („Rough My Ride” – jednym ze współproducentów jest zresztą znów Trevor Horn). Podsuwa słuchaczowi dość tradycyjną, wywiedzioną z muzyki latynoamerykańskiej, co nieco oprawioną w nowoczesne szatki, ciepłą balladę w stylu lat 60., z orkiestrowymi dodatkami („Distractions”). Do tego inna ciepła ballada, tym razem w bardzo beatlesowskim klimacie („Put It There”, co nieco pachnąca „Blackbirdem”), czy piękna, podniosła pieśń co nieco w klimacie muzyki gospel („That Day Is Done”). Proponuje słuchaczom dość eklektyczny utwór, w którym pierwsza, dynamiczna, przebojowa część zostaje dopełniona spokojniejszym finałem i gitarowymi popisami Davida Gilmoura („We Got Married”). Zdaje się nawet składać pokłon modzie na muzykę etniczną: ciepłe reggae „How Many People” otwiera iście afrykański popis wokalny… Podstawową część płyty wieńczy „Motor Of Love” – podniosła, bogato zaaranżowana, znów nie pozbawiona ech muzyki gospel ballada. I jest to jak najbardziej właściwe zakończenie tego nierównego, acz nie pozbawionego świetnych momentów albumu (doklejone w wersji CD i MC „Ou-Est Le Soleil” to żaden cymes: hałaśliwa, moco elektronicznie brzmiąca, rytmiczna, ale w sumie dość nijaka piosenka).

Macca ma co prawda w dorobku ciekawsze płyty, ale „Flowers In The Dirt” to obok „Tug Of War” najlepszy jego album z lat 80. i zarazem zapowiedź świetnej kompozytorskiej formy, jaką będzie prezentował Paul w latach 90. Bardzo fajna, przyjemna w słuchaniu płyta.

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
Picture theme from Riiva with exclusive licence for ArtRock.pl
© Copyright 1997 - 2021 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.