ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
- 16.09 - Warszawa
- 17.09 - Warszawa
- 17.09 - Wrocław
- 18.09 - Warszawa
- 19.09 - Kraków
- 19.09 - Wrocław
- 20.09 - Kraków
- 21.09 - OK Andaluzja
- 26.09 - Wydział Remontowy
- 27.09 - U Bazyla
- 28.09 - VooDoo Club
- 26.09 - Wrocław
- 27.09 - Poznań
- 28.09 - Katowice
- 29.09 - Warszawa
- 05.10 - Gdańsk
- 06.10 - Kraków
- 06.10 - Wrocław
- 07.10 - Kraków
- 11.10 - Konin
- 12.10 - Włocławek
- 13.10 - Częstochowa
- 13.10 - Poznań
- 15.10 - Gdynia
- 16.10 - Warszawa
- 17.10 - Wrocław
- 18.10 - Kraków
- 21.10 - Warszawa
- 22.10 - Wrocław
- 22.10 - Warszawa
 

wywiady

29.04.2019

Kwintesencja wzajemnego inspirowania – rozmowa z liderem Smash The Crash, Rafałem Szewczykiem

Kwintesencja wzajemnego inspirowania – rozmowa z liderem Smash The Crash, Rafałem Szewczykiem

W marcu ukazał się debiutancki album łódzkiej grupy Smash The Crash zatytułowany „PL Lady”. I to on stał się głównym tematem naszej krótkiej rozmowy z liderem formacji, Rafałem Szewczykiem...

Mariusz Danielak: Dlaczego właśnie JazzMetę i The Seeker, zdecydowałeś się dołączyć do tego albumu, mimo że wcześniej już trafiły na ubiegłoroczną EP-kę? Pasowały do ogólnej koncepcji?

Rafał Szewczyk: To jest jakiś etap w może niezbyt długiej, ale jednak, historii zespołu. Poza tym w przypadku JazzMety nie byliśmy zadowoleni z końcowych efektów poprzednich wersji studyjnych – ta jest wersją trzecią i chyba tym razem udało się osiągnąć zamierzony efekt. Wydaje mi się, że stylistycznie obydwa utwory pasują do całości i chyba musiały się tu znaleźć (śmiech).

PL Lady zgodnie z zapowiedzią jest w istocie bardziej zróżnicowany od EP-ki Baba Jaga i faktycznie nie tylko ty jesteś autorem muzyki? Jak wyglądał proces powstawania tych kompozycji? Czy królował mechanizm: „każdy coś przynosi, a potem wybieramy najlepsze rzeczy”?

Kompozycje są autorskie tzn. tak jak mówisz – jest pomysł lub cały utwór i potem przejeżdża po nim „walec” zespołowej pracy. Niektóre początkowe wersje zmieniły się bardzo, inne mniej – ale to jest chyba właśnie kwintesencja wzajemnego inspirowania się i procesu twórczego.

Ku mojemu zaskoczeniu zrobiliście odstępstwo od swojego instrumentalnego rocka i nagraliście jeden utwór wokalny. Ba!! To tytułowa kompozycja (!) i do tego, mam wrażenie, trochę odstająca stylistycznie od całości. Powiedz o pomyśle na nią coś więcej.

PL Lady powstał tuż przed nagraniem płyty. To oparty o gitarowy riff utwór i od samego początku zupełnie nie pasował mi w nim jakikolwiek temat instrumentalny, tylko agresywny melo-recytowany wokal. Dość szybko okazało się, że w kręgu naszych znajomych jest osoba, która pasuje do tej koncepcji – Łukasz Pietrzyk, autor tekstu i wokalista. Początkowo utwór miał nieco inny tekst i co za tym idzie wymowę (jest nawet nagranie), ale nakłoniliśmy Łukasza do przerobienia tekstu tak, aby bezpośrednio odnosił się do niepokojów związanych z naszym krajem. Chyba się udało... (śmiech). Można też powiedzieć, że cały album to taka opowieść o miejscu, w którym żyjemy i mimo że jest to muzyka instrumentalna tytuły utworów i muzyka układają się w pewien logiczny ciąg, którego zwieńczeniem jest tytułowy utwór zamykający płytę.

Zaciekawiliście oryginalnym rozwiązaniem szaty graficznej. Jakie było źródło tego pomysłu?

Może nie jest to typowy koncept-album, ale jak mówiłem wcześniej PL Lady jest kluczem do zrozumienia naszego pomysłu na ten krążek. Niemniej „nie można być jednocześnie twórcą i tworzywem”, dlatego całą kwestię związaną z okładką powierzyliśmy Michałowi Sicińskiemu (PunktWidzenia). Okładka jest  ascetyczna, zaskakuje formą w wersji CD – bardzo nam się podoba.

Klip do Slippery slope udowadnia, że wasza muzyka, choć instrumentalna, ma intensywny przekaz. Nie jest miły dla dzisiejszego społeczeństwa, rozpędzonego w swym konsumpcjonizmie i nie dbającego o planetę…

Tak..., to jest temat, przed którym po prostu nie możemy nadal uciekać. Zrobiliśmy już tyle złego, że nie wiem czy da się to odkręcić – miejmy nadzieję, że tak. Może się mylę, ale każdy sposób żeby zwrócić na to uwagę (np. w formie teledysku) być może spowoduje refleksję, a suma drobnych zdarzeń spowoduje zmianę.

PL Lady pokazuje jak sprawnymi technicznie jesteście muzykami. To może banalne pytanie ale… powiedz mi, jak często spotykacie się na próbach i ćwiczycie ze sobą?

Tyle ile trzeba (śmiech).

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2019 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.