ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
- 17.05 - Warszawa
- 18.05 - Gdańsk
- 18.05 - Kraków
- 19.05 - Kraków
- 20.05 - Kraków
- 21.05 - Kraków
- 22.05 - Kraków
- 20.05 - Chorzów
- 27.05 - Chorzów
- 20.05 - Gdańsk
- 21.05 - Warszawa
- 22.05 - Kraków
- 21.05 - Kraków
- 22.05 - Warszawa
- 23.05 - Kraków
- 24.05 - Kraków
- 28.05 - Kraków
- 29.05 - Warszawa
- 29.05 - Kraków
- 31.05 - Warszawa
- 02.06 - Gdańsk
- 03.06 - Gdańsk
- 04.06 - Gdańsk
- 03.06 - Warszawa
- 05.06 - Warszawa
- 11.06 - Warszawa
- 12.06 - Kraków
- 17.06 - Warszawa
- 20.06 - Warszawa
- 06.07 - Kraków
 

felietony

21.04.2009

XVIII Międzynarodowy Festiwal Perkusyjny - sylwetki artystów

Tegoroczny festiwal zapowiada się bardzo okazale.

Glenn Hughes – brytyjski wokalista i basista. Grał z Trapeze, Deep Purple i Black Sabbath. Współpracował także z muzykami takimi jak Joe Lynn Turner i Tony Iommi. Od paru lat Hughes coraz częściej pojawia się na scenie rockowej tworząc płyty solowe i albumy z innymi muzykami (jak Joe Lynn Turner, Gary Moore czy Tony Iommi). Żaden inny muzyk nie łączy w tak charakterystyczny sposób najlepszych elementów hard rocka, soul i funk. Zadziwiający głos Glenna jest jego wizytówką, przez co nazywany jest często głosem rocka.

Robert van Sice jest uważany za jednego z czołowych wykonawców muzyki współczesnej  na marimbę. Opublikował wiele chętnie wykonywanych utworów i podręczników dla perkusistów. Jest uznanym solistą orkiestr symfonicznych, prowadzi warsztaty w 25 krajach na znanych uczelniach muzycznych w tym w Royal College of Music w Londynie, Amsterdam Conservatory, Vienna State Music Academy, The Juilliard School, Eastman School of Music oraz wykonuje recitale w ponad 30 krajach świata. Van Sice jest także jednym z najbardziej cenionych nauczycieli klasy perkusji. W 1997 roku został mianowany dyrektorem instytutu perkusji na Uniwersytecie Muzycznym w Yale. Później nawiązał bliską współpracę z Instytutem Peabody na Uniwersytecie Johna Hopkinsa oraz z Instytutem Muzycznym Curtisa. Ponadto Konserwatorium w Rotterdamie przyznało mu pierwszy, europejski dyplom dla marimbafonistów solo. Często uczestniczy w pracach jury międzynarodowych konkursów perkusyjnych. "W jego rękach  głos marimby staje się bogaty w dźwięki i ekspresję, którego nie spodziewalibyśmy się nigdy z instrumentu perkusyjnego".

Thomas Lang -  jeden z najwybitniejszych perkusistów świata, austriacki producent muzyczny, muzyk i instrumentalista, perkusista sesyjny oraz instruktor. Na perkusji zaczął grać w wieku 5 lat. Po latach prywatnych lekcji został przyjęty do Wiedeńskiego Konserwatorium. W latach 1998/1999 Thomas uczył w Londyńskiej Szkole Muzycznej w Wapping. Od tamtego czasu pracuje jako niezależny perkusista. Lang współpracował z takimi wykonawcami jak Geri Halliwell, Robbie Williams, John Wetton, B*Witched, Bonnie Tyler, Billy Liesegang, The Clash, Falco, Steve Hackett, Nick Kershaw, Robert Fripp, Gianna Nannini, Lighthouse Family, Boyzone, Ronan Keating, Westlife, Kylie Minogue, Asia, Robert Trujillo, Ian Dury, The Blockheads, Cathy O'Meara, Save The Robots oraz The Vienna Art Orchestra.

Terry Bozzio (USA) - jeden z największych indywidualistów wśród perkusistów i kompozytor Światową karierę zdobywał nie byle u kogo – u samego FRANKA ZAPPY. Sławę przyniósł mu utwór "the black page"  określany jako "koszmar muzyka", ponieważ karta zapisu nutowego w swej złożoności jest prawie czarna. Po odejściu z grupy Franka Zappy  współpracował z grupą UK, Steve Vai'em, Duran Duran, Jeffem Beckiem, Herbie Hancockiem, DWEEZILEM ZAPPĄ, zespołem Fantomas czy ostatnio Korn'em. Jest wybitnym instrumentalistą traktującym klasyczny zestaw perkusyjny jako instrument melodyczny. Do tego celu zmuszony jest wykorzystywać zestaw złożony prawie z 80 bębnów i ponad 40 talerzy. Stał się pierwowzorem perfekcji technicznej dla wielu rewelacyjnych perkusistów młodego pokolenia jak Thomas Lang, Marco Minnemann czy Mike Mangini.

Ney Rosauro (Brazylia) jest uznawany za najbardziej oryginalnego i dynamicznego perkusistę symfonicznego i kompozytora dzisiejszych czasów. Studiował kompozycję i dyrygenturę w Brazylii. Uzyskał dyplom na uczelni w Wuerzburgu w Niemczech. Obronił także doktorat na uniwersytecie w Miami. Obecnie jest dyrektorem katedry perkusji na uniwersytecie w Miami (USA). Jako kompozytor opublikował ponad 50 utworów oraz kilkanaście podręczników na perkusję. Jego kompozycje są bardzo popularne na całym świecie, a także nagrywane przez najlepszych uznanych artystów światowej sceny m.in. Evelyn Glennie czy London Symphony Orchestra. Koncerty na marimbę i orkiestrę wykonywane były przez ponad 1000 różnych orkiestr na całym świecie, a jego 9 solowych płyt CD otrzymało najwyższe oceny krytyków muzycznych. Ney występował w ponad 35 krajach świata, w tym również podczas najbardziej prestiżowych międzynarodowych imprez perkusyjnych.

Steve Smith (USA) - przedstawiciel nowoczesnego stylu urzeczywistniającego historię muzyki Stanów Zjednoczonych. Zamiłowanie do pokazów perkusyjnych jest bardzo wyraźne w jego skomplikowanych partiach solowych. Elementy jazzu, muzyki z Nowego Orleanu, swingu, bebop, awangardy i fusion stosowane są w jego mocnych, rockowych uderzeniach i pozwalają mu na naciąganie wszystkich stylów do granic możliwości. Jego muzyczne zainteresowania polegają głównie na poszukiwaniu i odkrywaniu w muzyce improwizowanej połączeń różnych stylów, takich jak Blues, Jazz, R&B, Funky, Cajun i Carnatic.

Planet X (USA) - keyboard, perkusja - projekt powstał w roku 1999 w Kalifornii w USA, a w jego skład wszedł: Virgil Donati, Derek Sherinian i Tony Macalpine.  Każdy z nich jest wirtuozem swojego instrumentu i brał udział w wielu  przedsięwzięciach muzycznych. Derek Sherinian nagrał dwie studyjne płyty z Dream Theater, grał z Malmsteenem oraz Alice Cooperem. Ma na swoim koncie również pięć genialnych solowych albumów. Tony Macalpine również ma bogatą karierę solową oraz szereg występów z Stevem Vai'em. Podobnie Virgil Donati, który uchodzi wśród perkusistów za czołowego bębniarza.

Antonio Sanchez (Mexico) jest trzykrotnym zdobywcą Grammy Award, uznawany przez wielu krytyków i muzyków za jednego z najwybitniejszych perkusistów swojego pokolenia
W wieku pięciu lat zaczął interesować się perkusją. Kiedy miał siedemnaście lat rozpoczął studia muzyczne. W 1993 przyznano mu stypendium, w związku z czym przeprowadził się do Bostonu. Później rozpoczął współpracę z Dizzy Gillespie's United Nation Orchestra. Był to dla niego początek międzynarodowej kariery. Antonio regularnie współpracuje z wieloma wybitnymi osobowościami: Pat Metheny, Joshua Redman, Chris Potter, John Patitucci, Danilo Perez, David Sanchez, Paquito D'Rivera, Kenny Werner, Marcus Roberts, Avishai Cohen, Dee Dee Bridgewater, Dianne Reeves, Miguel Zenon, Scott Colley, Dave Samuels, Luciana Souza, Billy Childs, and Claudia Acuña i wieloma innymi.

Will Calhoun Band (USA) -  Calhoun to najbardziej oklaskiwany perkusista z Bronxu, laureat prestiżowej nagrody Buddy TRich Jazz masters Award za wybitne występy jako perkusista.
Specjalne Kudos dla Will'a za jego wirtuozerię zawiera: Nagrodę dla Najlepszego Nowego Perkusisty Roku 1988 przyznaną przez Modern Drummer Magazine's Readers Poll, Najlepszego Progresywnego perkusisty przyznana przez Modern Drummer Magazine's Readers Poll 3 razy (1989, 1991 & 1992) oraz Najlepszego Perkusisty roku 1990 przyznana przez Rolling Stone Magazine.
Niepowtarzalna mieszanka Will'a znajduje się na każdej z czterech płyt Living Color. Ponadto Will koncertował i nagrywał z wieloma artystami takimi jak B.B. King, Mick Jagger, Jaco Pastorious, Harry Belafonte, Pharaoh Sanders, Jack Dejohnette, Marcus Miller, Dr.John, Carly Simon, Herb Alpert, gitarzysta zespołu Rolling Stones Ron Wood, czy raperami Run-DMC i Public Enemy. Will pracował również jako producer, wykonawca i autor piosenek z nominowanej do Grammy płyty Colors. W tym czasie udało mu się także nagrać dwie solowe płyty Housework i Drum Wave. Ostatnio Will wydał swój pierwszy projekt jazzowy jako leader: The Will Calhoun Quintet: Live at the Blue Note. Obecnie Will współpracuje z raperem mos Def, zarówno jako wykonawca i producent. Dla fanów Living Colour grupa znów rozpoczęła serię koncertów i pracę nad nowym materiałem. Zespół ma na swoim koncie kilka tournee po Stanach Zjednoczonych Ameryki wiosną 2001, jak również koncerty w Południowej Afryce i Europie latem 2001.
Nie wszyscy artyści posiadają wystarczającą wizję i energię by otrzymać nagrodę Grammy i zasłużyć się dla tylu gatunków muzycznych jak jazz, rock, rap, hip hop równocześnie koncertować i tworzyć nowe projekty, pracować nad filmami i ciągle się rozwijać. Will Calhoun ma własną wizję twórczą i dokonuje rzeczy niezwykłych utrzymując muzykę jako swoją duchową moc i siłę motywującą w swoim życiu.

Roland Tour - Peter Erskine Trio - (bass, keyboard i perkusja) to zespół powołany na trasę europejską przez firmę Roland. Po sukcesach poprzednich koncertów festiwalowych gwiazd perkusji, takich jak Johnny Rabb, Omar Hakim firma postanowiła zorganizować kolejny raz trasę po Europie widząc celowość swojego udziału w tej imprezie. Erskine to światowy potentat jazzu, perkusista - członek m. in. kultowej grupy Weather Report.

Stream of Passion (Holandia, Meksyk, Szwecja) to grupa muzyczna grająca progresywny metal stworzona przez Arjena Anthony`ego Lucassena. W odróżnieniu od progresywnych projektów ten jest bardziej uniwersalny i emocjonalny.
Chociaż nazwa Stream Of Passion nie brzmi zbyt znajomo, to zapewniam, że zespół ten to wcale nie jacyś nowicjusze. Ta międzynarodowa grupa nagrała absolutnie piękną płytę "Embrace The Storm" przepełnioną wszystkimi elementami, którymi dały nam się poznać inne projekty Lucassena, a więc staranną aranżacją, monumentalnym instrumentarium, potężnym brzmieniem, soczystością barwy dźwięku, bezkompromisowością stylu i prześliczną melodyką. Z tym, że w przypadku tego projektu wszystkie te cechy zostały dość mocno przesunięte w stronę gotyckich brzmień i stylistyki prog-gothicu. Nie sposób wyróżnić jednego, a nawet kilku nagrań z płyty "Embrace The Storm". Wszystkie są niezwykle udane, a razem stanowią wspaniale brzmiącą, logicznie układającą się całość.
Pomysłodawcą projektu, kompozytorem całości materiału oraz centralną postacią instrumentalną w Stream Of Passion jest Arjen Anthony Lucassen, który od lat tworzy potęgę formacji Ayreon oraz pracuje przy projektach Ambeon i Star One.
Na ubiegłorocznej płycie Ayreonu pt. "The Human Equation", gdzie całość została rozpisana na wiele głosów, w rolę żony głównego bohatera wcieliła się meksykańska wokalistka Marcela Bovio. Wtedy Lucassen postanowił powołać do życia nowy projekt, umieszczając jej niecodziennie piękny głos, w centrum muzycznej uwagi. Wśród muzyków, którzy towarzyszą w formacji Stream Of Passion znaleźli się holenderski perkusista Davy Mickers, szwedzka znakomita gitarzystka Lori Linsruth, meksykański pianista Alejandro Milan oraz holenderski basista Johan van Stratum.

Steve "Luke" Lukather gitarzysta, wokalista, aranżer i producent nagraniowy, najlepiej znany zwieloletniej pracy z zespołem Toto, zdobywcą Nagrody Grammy.
Lukather wydał kilka albumów solowych. Jest studyjnym muzykiem sesyjnym, który zaaranżował, skomponował i nagrał ponad 800 albumów, które wdarły się na szczyty światowych list przebojów. Jakkolwiek jego twórczość z zespołem Toto jest zdominowana utworami z gatunku pop rock, jego solowa działalność ma wiele odmian i sięga różnych gatunków muzycznych jak rock, prog, jazz i funk.
Uznany klawiszowiec sesyjny David Paich i sesyjny perkusista Jeff Porcaro zaprosili Lukathera do dołączenia do formowanego przez nich zespołu Toto w 1976 roku. Lukather był wówczas dziewiętnastolatkiem. Od tamtej pory jest członkiem zespołu. Talent Lukathera został szybko dostrzeżony. Gdy ugruntował on swoją pozycję w świecie muzyki był wielokrotnie zapraszany do współpracy i gościnnych występów na setkach płyt i koncertów wielu sław muzyki. Lukather był dwunastokrotnie nominowany do Nagrody Grammy. Statuetkę otrzymał 5 razy.

Kalendarz imprez, dodatkowe informacje można przeczytać na stronie www.miedzynarodowyfestiwalperkusyjny.plArtRock.pl jest jednym z patronów medialnych festiwalu.


 

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2022 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.