ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Camel ─ Rajaz w serwisie ArtRock.pl

Camel — Rajaz

 
wydawnictwo: Camel Productions 1999
 
1. Three Wishes 6:58
2. Lost And Found 5:38
3. The Final Encore 8:06
4. Rajaz 8:14
5. Shout 5:15
6. Straight to My Heart 6:23
7. Sahara 6:42
8. Lawrence 10:46
 
skład:
Andrew Latimer - guitars, voc, flute, keyboards
Colin Bass - bass
Ton Scherpenzeel - keyboards
Dave Stewart - drums & percussion
Barry Phillips - cello
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
,1
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
,0
Album słaby, nie broni się jako całość.
,1
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
,2
Album jakich wiele, poprawny.
,3
Niezła płyta, można posłuchać.
,5
Dobry, zasługujący na uwagę album.
,5
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
,25
Absolutnie wspaniały i porywający album.
,68
Arcydzieło.
,105

Łącznie 215, ocena: Absolutnie wspaniały i porywający album.
 
 
Ocena: 8+ Absolutnie wspaniały i porywający album.
02.07.2011
(Recenzent)

Camel — Rajaz

Piątek z wielbłądem, czyli czterdzieści lat minęło.

 Piątek, tyle, że w sobotę.  Bo w kinie wczoraj byłem. Na „Melancholii” Von Triera. Jak mi ktoś powie, „co poeta chciał przez to powiedzieć”, to będę wdzięczny, bo wydaje mi się, że to tylko taka akademicka wprawka, zabawa formą, pozbawiona konkretniejszego przesłania.

 Dobrze, wróćmy do Cameli, do ich przedostatniego studyjnego albumu, zatytułowanego „Rajaz”.

 I historia  zatoczyła koło. Grupa, która od kilku dobrych płyt nagrywała tylko koncept-albumy, tym razem zaproponowała po prostu osiem nowych kawałków. Kilka dość długich, dość rozbudowanych utworów, które tematycznie nie są ze sobą połączone – czy czegoś nam  to nie przypomina? Na przykład debiutu? Muzyka jest inna, bo „Camel” zawiera muzykę, jak na tą grupę bardzo dynamiczną, omalże hard-rockową, a „Rajaz” jest płytą stosunkowo spokojną. Ale to pierwszy krążek od czasów debiutu, który nie zawiera żadnych miniatur i nie jest albumem koncepcyjnym, a wszystkie utwory  trwają powyżej pięciu minut.

 Gdyby puścić komuś niezorientowanemu w temacie pierwsze trzy minuty „Three Wishes”, czyli sam początek płyty i zapytać kto tak gra, to pewnie prawidłowej odpowiedzi szybko byśmy nie usłyszeli, a na pewno znacznie później, niż na przykład Pink Floyd. No tak, ten wstęp może być nieco mylący i faktycznie przypomina  „The Division Bell”. Jednak to tylko taki początek. Potem, już od czwartej minuty trudno nie poznać, że to Camel.

 Poszczególne utwory może nie tworzą jednej całości tematycznie, ale sama muzyka  – czego nie, jednorodna stylistycznie, utrzymana w podobnym klimacie, w podobnym tempie – ten niespieszny rytm wielbłądziej karawany, spokojnie kolebiącej się przez pustynię. Nie są ze sobą połączone, ale też i przerw między nimi nie ma, płynnie przechodzą jeden w drugi. W zasadzie można byłoby się do tego przyczepić – podobne utwory, w podobnym tempie – czy to czasami monotonią nie będzie pachniało? No właśnie, że nie – to jak rozdziały z jednej książki. Najlepszy z nich? Nie wiem, to zależy od humoru – czasami „The Final Encore”, czasami „Sahara”, a czasami „Lawrence”. A najczęściej wszystko od początku do końca.

 Mój ulubiony album Camel z drugiego okresu działalności.

 

PS. Kiedy się ukazał pod koniec 1999 roku, u nas  był praktycznie nie do dostania. Ja swój egzemplarz ściągnąłem z Niemiec. I tak wyszło szybciej, niż gdybym to zamówił w Polsce.

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
Picture theme from Riiva with exclusive licence for ArtRock.pl
© Copyright 1997 - 2021 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.