ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Comedy Of Errors ─ Fanfare & Fantasy w serwisie ArtRock.pl

Comedy Of Errors — Fanfare & Fantasy

 
wydawnictwo: COE Music 2013
 
1. Fanfare For The Broken Hearted [9:06]
2. Something She Said [7:17]
3. In A Lifetime [4:40]
4. Going For A Song [8:33]
5. Merry Dance [4:57]
6. The Cause [9:29]
7. Time's Motet* And Galliard [8:05]
8. Remembrance [4:00]
9. The Answer [9:30]
 
Całkowity czas: 66:22
skład:
Joe Cairney – vocals
Jim Johnston – keyboards, backing vocals
Bruce Levick – drums
Mark Spalding - guitars, bass, backing vocals
John Fitzgerald - backing vocals
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 0
Niezła płyta, można posłuchać.
› 0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 3
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 0
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 0
Arcydzieło.
› 2

Łącznie 5, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Ocena: 7 Dobry, zasługujący na uwagę album.
03.05.2013
(Recenzent)

Comedy Of Errors — Fanfare & Fantasy

Najnowszy, wydany w tym roku, album pochodzącej z Glasgow szkockiej formacji Comedy Of Errors powinien ucieszyć (ba, zachwycić!) miłośników arcyklasycznego neoprogresywnego rocka. Ta powstała jeszcze w latach 80 - tych grupa powróciła, po długim milczeniu, wydanym dwa lata temu krążkiem Disobey, tym razem serwuje płytę Fanfare & Fantasy.

Słuchając ich muzyki ma się wrażenie, że czas dla Comedy Of Errors stanął w miejscu. A dokładnie w latach, w których grupa powstała. Artyści bowiem klimatem utworów, aranżacjami i ich formą ewidentnie nawiązują do powstałej w latach 80 – tych fali progresywnego grania z Pendragonem, czy IQ na czele. Szczególnie ta pierwsza nazwa powinna być dla słuchacza, który jeszcze nie zetknął się z ich muzyką, gigantycznym wręcz drogowskazem. Bo momentami ma się wrażenie, że niektóre z pomieszczonych na Fanfare & Fantasy kompozycji są jakimiś zaginionymi nagraniami grupy Nicka Barretta - tak z okresu The Jewel, Kowtown a może i The World oraz The Window Of Life. Poczucie to wzmacnia dodatkowo Joe Cairney, którego głos brzmi chwilami jak wokal młodszego o kilkanaście lat Barretta. Posłuchajcie zresztą Something She Said, czy The Cause.

Na Fanfare & Fantasy mamy dziewięć, w większości rozbudowanych, wielowątkowych rzeczy, utrzymanych w średnim tempie, z dużą ilością klawiszowych i gitarowych popisów, podporządkowanych wszakże ładnej melodyce, nadającej im nieco charakterystycznego patosu. Powyższa charakterystyka dotyczny praktycznie każdego numeru, dlatego trudno tu jakoś szczególnie coś wyróżniać. No chyba że kompozycje, w których jest trochę inaczej. Jak Going For A Song, w którym muzycy lekko się rozpędzają w stylu Marillionowego Incommunicado, albo w Time's Motet* And Galliard nawiązującym do muzyki dawnej. Warto też zwrócić uwagę na krótki Remembrance, który zaczyna się niczym A Salty Dog Procol Harum. Cóż, wielbiciele neoprogresywnego rocka na start.

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2018 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.