ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Budgie ─ If Swallowed Do Not Induce Vomiting w serwisie ArtRock.pl

Budgie — If Swallowed Do Not Induce Vomiting

 
wydawnictwo: RCA Records 1980
 
1.Wild Fire [5:13]
2.High School Girls [3:39]
3.Panzer Division Destroyed [5:55]
4.Lies Of Jim (The E-Type Lover) [4:45]
 
Całkowity czas: 19:32
skład:
Burke Shelley - śpiew, gitara basowa
Steve Williams - bębny
John Thomas - gitara prowadząca
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 0
Niezła płyta, można posłuchać.
› 3
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 0
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 0
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 1
Arcydzieło.
› 0

Łącznie 4, ocena: Dobry, zasługujący na uwagę album.
 
 
Ocena: * Bez oceny
23.02.2015
(Recenzent)

Budgie — If Swallowed Do Not Induce Vomiting

12 Odcieni Papużki Falistej, czyli krótki ArtRockowy przewodnik ornitologiczny – odcinek 8.

 

Krótka płyta, krótka recenzja.

Przyszło nowe... może w sumie stare? Ciężko powiedzieć.

Próba złagodzenia natury papugi nie była udanym eksperymentem. Zaczynała ona jako drapieżne stworzenie, które zagle zamnknięto w klatce w której się strasznie szamotało, nie mogąc się z niej wydostać. W końcu klapka została i stworzenie było wolne.

Tą „klapką” był wytrysk z jakim New Wave of British Heavy Metal zalał wyspiarską scenę muzyczną. Shelley i spółka uznali, że zamiast kombinować z udziwacznianiem brzmienia, należy pójść z nurtem i za własnym instynktem.

Nowa upierzenie, nowy gitarzysta... Nic dziwnego, że garnitury z nowej wytwórni, które podpisały konkrakt z grupą (RCA) podeszły do całego tego przedsięwzięcia z – co najmniej - rezerwą. Niby koniunktura odpowiednia, zespół – mimo, że niszowy, ale pasujący do tego cyrku – też. Jednakże było „ale”. Dlatego powiedzieli: wpierw EP-ka potem zobaczymy...

„If Swallowed Do Not Induce Vomiting” to zwrot ku ostrzejszemu brzmieniu. Jendak nie tylko o decybele chodzi. Uproszczeniu ulega przede wszystkim charakter kompozycji. Owszem jest konkretniej, ale również bardziej piosenkowo. Bardziej wyrazisty kształt utworów słychać bardziej niż wyraźnie. Zwrotka-refren-zwrotka-refren-solo gitarowe: według takiego schematu Budgie zaczyna grać. Dobrze, że jest przynajmniej z kopem.

4 utwory, które co najwyżej posłużyłyby za jedną stronę longplaya. Mało, ale jak już wspomniałem, na szczęście zagrane z zębem.

„Wild Fire” ma mocny gitarowy motyw (i równie świetne solo gitarowe Thomasa). „High School Girls” jest nieco lżejsze i bardziej nośne, ale wciąż z mięsistym brzmienem. Wyróżnić należy „Panzer Divison Destroyed”; równie ostro, ale bardziej ambitnie...w sumie to numer jakiego brakowało w repertuarze Budgie od czasu „Napoleona”. Wprawdzie „Lies Of Jim (The E-Type Lover)" nie do końca jest prowadzone z jakimkolwiek pomysłem, jednakże ostatecznie chywtliwy refren jakoś ratuje całość.

Tym razem wstrzymałem się od nadania płycie oceny. Niespełna dwadzieścia minut to w sumie niewiele, aby wycenić ówczesną kondycję papugi. Jest zapowiedź, że idzie dobre, ale o tym opowie Wojciech w kolejnych odcinkach.


PS. Swego czasu rzeczona EP-ka była trudno dostępna. Na szczęście te 4 utowry w 2003 roku zostały dodane jako bonusy do kompaktowej reedycji "Power Supply".

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2019 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.