ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Segue, The ─ Holograms w serwisie ArtRock.pl

Segue, The — Holograms

 
wydawnictwo: Lynx Music 2020
 
1. Segue [3:55]
2. Questions [6:31]
3. Torrent [8:05]
4. Exosphere [6:30]
5. Future Ways [4:30]
6. Broken Mind [7:30]
7. Time Space Illusion [8:14]
 
skład:
Robert Wiercioch - guitar
Karolina Wiercioch - piano, grand piano, synthesizers
Marcin Essen - bass
Szymon Piotrowski - drums

Special guests:
Jan Koźlinski - bass
Michał Sarapata - bass
Maciej Dzik - drums
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
,0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
,0
Album słaby, nie broni się jako całość.
,0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
,0
Album jakich wiele, poprawny.
,0
Niezła płyta, można posłuchać.
,0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
,0
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
,2
Absolutnie wspaniały i porywający album.
,0
Arcydzieło.
,0

Łącznie 2, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Brak oceny
Ocena: * Bez oceny
15.02.2020
(Recenzent)

Segue, The — Holograms

Pierwszą styczność z muzyką Karoliny Wiercioch i Roberta Wierciocha miałem, podobnie jak pewnie większość naszych czytelników, przy okazji debiutanckiego albumu Organic Noises recenzowanego u nas w ubiegłym roku. Jak zdołałem doczytać Wierciochowie są już byłymi członkami tamtej formacji i tym razem oferują nowe otwarcie w postaci albumu Holograms grupy The Segue.

Płyta jest zbiorem siedmiu autorskich kompozycji Karoliny i Roberta różniących się od tego co artyści zaprezentowali na Organic Noises. Nie mamy tu już tej etniczności i folkowości polskiej, ormiańskiej, czy bałkańskiej i aranżacyjnego bogactwa wynikającego z wykorzystania choćby skrzypiec, oboju, kontrabasu, duduka, czy zurny. I choć jest tu sporo elementów wspólnych, takich jak dążenie do progresywnej formy, wielowątkowość i różnorodność tematyczna, nieodłączny jazzowy posmak i spora erudycja muzyczna (grupę tworzą absolwenci Akademii Muzycznej w Katowicach oraz Krakowskiej Szkoły Jazzu i Muzyki Rozrywkowej, finaliści ogólnopolskich konkursów muzyki jazzowej) to jednak jest to nieco inna muzyczna bajka.

Zaryzykowałbym przede wszystkim, że bardziej przystępna, atrakcyjna i nośna, choć nie w rozumieniu radiowego przeboju. Bo to muzyka instrumentalna z nieregularnymi podziałami rytmicznymi, licznymi solowymi popisami na gitarę i instrumenty klawiszowe. Do tego łącząca jazzową lekkość (szczególnie w figurach granych na pianinie) z ciężkimi gitarowymi riffami. Te, wręcz o progmetalowej proweniencji, słyszalne są w kończących płytę Broken Mind i Time Space Illusion. Króluje zatem kontrast, tym bardziej że to tu, to tam usłyszymy i solową formę basową (Questions), czy perkusyjną (Broken Mind).

Cóż, całość sprawia bardzo przyjemne dla ucha wrażenia, głównie w progresywnym i trochę w fusionowym klimacie. Czuć w tym wszystkim dużą swobodę i lekkość grania a same kompozycje wydają się być dobrą bazą do poimprowizowania na koncertach. Inteligentna rzecz. Warto posłuchać.

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2021 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.