ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Quidam ─ Sny aniołów w serwisie ArtRock.pl

Quidam — Sny aniołów

 
wydawnictwo: Rock Serwis 1998
 
1. Przebudzenie [1:43]
2. Moje anioły [4:21]
3. Morelowy sen [5:17]
4. Wesoła [6:59]
5. Beznogi mały ptak [4.06]
6. Łza [4:56]
7. Pod powieką [13:57]
8. Przebudzenie (świt nadziei) [4:07]
9. Jest taki samotny dom [5:31]
 
Całkowity czas: 50:57
skład:
Emilia Derkowska - wokal, wiolonczela; Jacek Zasada - flet, instr. klawiszowe; Zbyszek Florek - instr. klawiszowe; Maciek Meller - gitary; Radek Scholl - gitara basowa; Rafał Jermakow - instr. perkusyjne;
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 1
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 1
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 2
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 2
Album jakich wiele, poprawny.
› 1
Niezła płyta, można posłuchać.
› 4
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 5
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 25
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 13
Arcydzieło.
› 4

Łącznie 58, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Ocena: * Bez oceny
27.08.1998
(Recenzent)

Quidam — Sny aniołów

Nowa płyta Quidam - cóż można o niej powiedzieć... Nowy materiał miałem okazję usłyszeć po raz pierwszy podczas holenderskiego koncertu grupy - wówczas wywarł na mnie wielkie wrażenie, i byłem pewny, że Sny Aniołów będą wielkim wydarzeniem. A teraz słucham tej płyty i znowu jestem rozczarowany. Album zdominowany jest przez krótkie i, jak na zespół "progresywny", lekkie piosenki. Już po ukazaniu się singla Moje Anioły nabrałem złych przeczuć. Banalna piosenka, w dodatku o głównym temacie wziętym z utworu Hooks In You Marillion. No ale, powiedzmy, że single promocyjne rządzą się swoimi prawami. Niestety, płyta wcale nie prezentuje się lepiej. Pierwszą połowę płyty można w zasadzie skwitować słowami "banał" i "nijakość". Aż do piosenki Łza nic, lub prawie nic, nie jest w stanie zwrócić mojej uwagi. Bo czymże jest drobna solóweczka gitarowa w Wesołej, czy trochę bardziej interesująca melodia w Morelowym Śnie. Reszta nadaje się jedynie na "muzyczne tło". Aż nagle słychać niepokojące dźwięki syntezatora, następnie ostry riff i ciekawy pochód akordów. A więc wreszcie coś progresywnego! Napięcie nie mija przez 15 minut trwania utworu Pod Powieką, i tylko wciąż zadaję sobie pytanie: "dlaczego nie grali tak od początku?". Mimo tego pozytywnego kontrastu z resztą płyty Pod Powieką nie jest utworem idealnym, jest kilka fragmentów, gdzie melodia wydaje się zbyt łatwa i "ograna", i które należałoby przearanżować. Pewne zastrzeżenia miałbym też do partii wokalnych; wydaje mi się, że Emila powinna je bardziej dopracować. Całość jednak robi poruszające wrażenie, a na żywo prezentuje się jeszcze bardziej imponująco. Po tym "magnum opus" mamy jeszcze krótkie Przebudzenie, oraz ciekawostkę: cover słynnego utworu Budki Suflera Jest Taki Samotny Dom. Z tego "ciężkiego" kawałka Quidam zrobił własną, lekką, możnaby powiedzieć, "żeńską" wersję. Niektórzy, co bardziej przywiązani to oryginału, mieszają ją z błotem, ale ja sądzę, żę jest całkiem niezła - szczególnie te skrzypce...
Pora na podsumowanie: niestety, druga płyta grupy Quidam zawodzi. Dobra końcówka nie jest w stanie zatrzeć złego wrażenia po pierwszej części albumu. Zespół jakby nie wiedział, w którą stronę pójść, i stworzył dość dziwną mieszankę. A szkoda, bo po znakomitym debiucie Quidamu wydawało się, że narodził nam się kolejny wielki zespół...
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2019 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.