ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Jelly Jam, The ─ The Jelly Jam w serwisie ArtRock.pl

Jelly Jam, The — The Jelly Jam

 
wydawnictwo: InsideOut Music 2002
 
1. I Can't Help You 3:01
2. No Remedy 4:05
3. Nature 0:58
4. Nature's Girl 5:12
5. Feeling 5:21
6. Reliving 4:12
7. The Jelly Jam 5:49
8. I Am The King 4:38
9. The King's Dance 2:11
10. Under The Tree 9:37
 
skład:
Ty Tabor - vocals and guitars; John Myung - bass; Rod Morgenstein - drums and percussion
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 1
Niezła płyta, można posłuchać.
› 1
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 3
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 2
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 2
Arcydzieło.
› 4

Łącznie 13, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Recenzja nadesłana przez czytelnika.
Ocena: * Bez oceny
13.05.2002
(Gość)

Jelly Jam, The — The Jelly Jam

Jelly Jam to trzech członków Platypusa, pozostałość po grupie, która stworzyła plasujące się w tzw. "niskich stanach średnich" "Ice Cycles" - krótko mówiąc, cała ekipa rowerzystów bez Dereka Sheriniana. Gitarzysta/wokalista Ty Tabor, dobrze nam znany basista John Myung i bębniarz Rod Morgenstein postawnowili nie poddawać się bez wsparcia byłego klawiszowca Dream Theater i nagrali płytkę bardzo sympatyczną - "Jelly Jam" właśnie.

Trwający czterdzieści pięć minut krążek mógłby zostać poczytany za klasyczną pokazówkę w zakresie "jak nagrać ciekawą, interesującą płytę bez grzebania się w całej tej progresji". Ambitny, wysublimowany, lekki rock jaki serwują nam Galaretkowcy jest całkiem frapującą propozycją z gatunku płyt, których odsłuch czasem konieczny jest do zachowania sensownego poglądu na ogół muzyki płynącecj z lewa i prawa. Poprzez kilka początkowych utworów, tchnących nieco świeżego, acz klasycznego ducha w muzykę Jelly Jam przechodzimy do reszty jakże miłych uchu "wypełniaczy"; po to, by zapaść się w najmocniejszy utwór na płycie - "The jelly jam". Wspaniały, ambientowo - transowo - psychodeliczny kawałek jest tym, dla czego warto produkcję trzech Panów nabyć. Rewelacja! Pachnące Porcupine Tree, Djam Karet, może czymś jeszcze innym, niepoznanym pięć minut muzyki to niewiele - ale mimo wszystko, broni się zajadle, o czym proponuję przekonać się na własne uszy.

Instrumentalnie Jelly Jam jest w porządku; nie ma się zresztą czemu dziwić, w końcu wszyscy trzej członkowie formacji to profesjonaliści wysokiej klasy. Słychać też, że jest to płyta nagrana dla zabawy; po prostu dobrze rozumiejący się ludzie postanowili stworzyć coś, czym mogliby dać wyraz swojemu twórczemu uniesieniu bez babrania się w wyidealizowanych tekstach. Wyszło to "Jelly Jam" zdecydowanie na dobre. Moim skromnym zdaniem udało się Taborowi, Myungowi i Morgensteinowi zrobić coś, czego dokonać nie mogli pod szyldem Platypusa - nagrali bowiem album po prostu dobry. Bez rewelacji, acz uczciwie i ciekawie. I chyba o to chodziło...

Polecam krążek "Jelly Jam" wszystkim tym, którzy czują się znudzeni art-rockiem i progmetalem, tym, którzy chcieliby na krótki moment oderwać się od ciężkich, pozakręcanych brzmień czy niewysłowionej głębi rozważań płynących z odsłuchu tekstów innych wykonawców. Solidna, utrzymana w dobrym tonie produkcja.

Proszę tylko nie patrzeć na zdjęcie Johna Myunga na wkładce. Czegoś tak okropnego w życiu nie widziałem. Ale to na marginesie... ;)
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.