ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Bloodhound Gang, The ─ Hooray For Boobies w serwisie ArtRock.pl

Bloodhound Gang, The — Hooray For Boobies

 
wydawnictwo: Geffen 1999
 
1. I Hope You Die [03:41]
2. The Inevitable Return Of The Great White Dope [04:02]
3. Mama’s Boy [00:34]
4. Three Point One Four [03:55]
5. Mope [04:36]
6. Yummy Down On This [03:49]
7. The Ballad Of Chasey Lain [02:21]
8. R.S.V.P. [00:15]
9. Magna Cum Nada [04:00]
10. The Bad Touch [04:20]
11. That Cough Came With A Prize [00:14]
12. Hell Yeah [05:02]
13. This Is Stupid [00:10]
14. A Lap Dance Is So Much Better When The Stripper Is Crying [05:37]
15. The Ten Coolest Things About New Jersey [00:10]
16. Along Comes Mary [03:25]
45. Studio Bullshit [03:37]
 
Całkowity czas: 52:13
skład:
Jimmy Pop – Vocals By Marlboro, Man On The Moog, Sample Boy, Casio Virtuoso, West Coast Caller, Lung Mustard Inducing
Lupus Thunder – The Devil’s Six String Delights
Evil Jared Hasselhoff – Bass Schmass
Spanky G – Monkey Beats
DJ Q-Ball – Wicky Wicky Wacks, Vocals By Ringing Rock
Perry Gripp – Singing In Tune
Brett Alperowitz, Avery Lipman, Montel Lipman, Harry Michas, Tom Mackay – Got The Clap
Jimmy’s Mom – East Coast Caller
Pac Man – Vocals By Pac Man
Dangerous Darrin Pfeiffer – Hear The Drummer Get Wicked
Chasey Lain – You Want Me To Say This?
On track 15:
Jimmy Pop – Thought It Was Funny
Lupus Thunder – Thought It Was Stupid
Evil Jared Hasselhoff – Couldn’t Have Cared Less
Spanky G. – Was Too High To Listen
DJ Q-Ball – Had To Have It Explained To Him
Thinks This Is Music/Explicit Lyrics: Jimmy Pop except 1 (Thinks This Is Music: Pop, Explicit Lyrics: Hasselhoff, Pop), 5 (Thinks This Is Music: Pop, Explicit Lyrics: Pop, Q-Ball), 6 (Thinks This Is Music: Pop, Hasselhoff, Pfeiffer, Explicit Lyrics: Pop), 16 (Thinks This Is Music: Pop, Explicit Lyrics: Tandyn Almer)
NO REASON TO LIVE BUT WE LIKE IT THAT WAY
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 1
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 0
Niezła płyta, można posłuchać.
› 0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 0
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 0
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 0
Arcydzieło.
› 0

Łącznie 1, ocena: Album słaby, nie broni się jako całość.
 
 
Ocena: * Bez oceny
01.04.2019
(Recenzent)

Bloodhound Gang, The — Hooray For Boobies

Czyż trzeba przedstawiać tych panów? Nie oszukujmy się, każdy miał okazję widzieć klip do “The Bad Touch”. I w sumie do tego jednego sporego przeboju ich kariera się sprowadza. Owszem, nagrywali wcześniej i później, były teledyski, płyty itp. ale sukces odniósł właśnie „The Bad Touch”. Promowana tym utworem płyta „Niech żyją cycki” sprzedawała się całkiem dobrze, panowie trochę po świecie pojeździli… Obecnie sami do końca nie wiedzą, jak to z Bloodhound Gang jest: jedni twierdzą, że zespół ma przerwę, drudzy, że zwinęli żagle permanentnie. Zostały płyty. A właściwie jedna płyta warta uwagi.
 
Oj, mocno tu słychać ten 1999. Nie tylko za sprawą melodyjnego, pop-punkowego grania z rapowanymi domieszkami, które wtedy w czasach wszelakich Blinków-182 było bardzo popularne. Także za sprawą postmodernistycznego mieszania wszystkiego ze wszystkim. W jednym utworze potrafią spotkać się sample z „Relax” Frankie Goes To Hollywood, Falco, Simpsonów i Metalliki („For Whom The Bell Tolls” dokładnie). Ktoś w recenzji porównał ich do Becka, a dokładnie – do małoletniego, złośliwego brata tegoż. Ten 1999 też przebija z tematyki praktycznie wszystkich utworów. Teraz, po 20 latach, raczej trudno sobie wyobrazić, by ktoś popełnił taki teledysk jak „The Bad Touch” – zaraz przeróżni obrońcy moralności wdeptaliby go w glebę. Zresztą wtedy „American Pie” było raczej nieszkodliwą komedyjką, a obecnie można sobie w necie poczytać, ile poszczególni bohaterowie spędziliby za kratkami za swoje wyczyny w rzeczywistości.
 
Tak się złożyło, że całe lata nie sięgałem po tą płytę. Jakoś nie odczuwałem potrzeby: już gdy w parę lat po premierze po raz pierwszy zetknąłem się z tą pozycją, sztubacki humor po pewnym czasie zaczynał się robić cośkolwiek męczący. Po małej redakcyjnej dyskusji, czym tu zaskoczyć czytelników na Prima Aprilis, odkurzyłem „Hooray For Boobies” i… sam nieco się zaskoczyłem. Częściowo dlatego, że czasem pod tym kiblowym, sztubackim humorem ukrywają się niezbyt wesołe i zaskakująco celne obserwacje – „The Ballad Of Chasey Lain” z perspektywy czasu jawi się jako studium obsesyjnego stalkera bez litości napastującego tytułową gwiazdę porno, a bohater „Three Point One Four” to nieznośny, mało inteligentny narcyz, wyjątkowo precyzyjnie punktowany kolejnymi linijkami tekstu. Do tego bezlitosna drwina z łzawych ballad w „A Lap Dance Is So Much Better When The Stripper Is Crying”… Serio, czasem to jest tak głupie, że aż błyskotliwe i jadowicie, złośliwie przewrotne. To taka wycieczka w koniec lat 90., zwariowane i jakieś takie prostsze, mniej pochrzanione czasy. A że nie jest to na ogół przesadnie wyszukana twórczość? Cholera, takie głupie rzeczy też trzeba umieć dobrze zrobić.
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
Picture theme from Natalie C with exclusive licence for ArtRock.pl
© Copyright 1997 - 2019 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.