ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Magellan ─ Test Of Wills w serwisie ArtRock.pl

Magellan — Test Of Wills

 
wydawnictwo: Magna Carta 1997
 
1. Gameface - 4:30
2. A Social Marginal - 7:29
3. Walk Fast, Look Warried - 5:54
4. Test Of Wills - 11:28
5. Bully Pulpit (Part I) - 2:02
6. Jacko - 4:23
7.Crucible - 5:00
8. Preaching The Converted - 5:31
9. Critic's Carnival - 9:01
 
Całkowity czas: 55:18
skład:
Trent Gardner - v, k / Wayne Gardner - g, b / Brad Kaiser - d
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 2
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 4
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 1
Album jakich wiele, poprawny.
› 1
Niezła płyta, można posłuchać.
› 1
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 0
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 2
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 0
Arcydzieło.
› 0

Łącznie 11, ocena: Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
 
 
Ocena: * Bez oceny
26.08.1999
(Recenzent)

Magellan — Test Of Wills

Kiedy ujrzałem okładkę nowego albumu Magellana od razu nabrałem złych podejrzeń - zmienione logo zespołu, odejście od graficznej koncepcji rysunków o monumentalnej treści, brzydki, czerwony kolor grzbietu... No ale liczy się przecież przede wszystkim muzyka. I co tutaj mamy ?

Hm...zacznę od tego, że zespół zmienił nieco skład - w miejsce dawnego basisty pojawił się Brad Kaiser - tyle że... perkusista! Bas przeszedł w ręce Wayne'a Gardnera, zaś jego bratu - tradycyjnie autorowi całego materiału - dobył do instrumentarium ...puzon.... Oczywiście musiało to poskutkować zmianami w brzmieniu zespołu i poskutkowało. Początek Gameface i całej zresztą płytki wypada bardzo ciekawie - słychać trzaski analogu, na jednym kanale kobiecy głos i brzdąkanie na strunach, na drugim powoli narasta wejście zespołu... Jeszcze sekunda i już mamy Magellana w całej muzycznej okazałości - inna, rzecz jasna, perkusja, jakby więcej gitary, ale generalnie jest po staremu - mocno, szybko i skomplikowanie - naprawdę solidny kawałek na dobry początek. A Social Marginal otwiera solo nowego członka zespołu pokazujące, że poziomem technicznym Brad Kaiser wcale od swych kolegów nie odstaje. Jest to, jako całość, jeden z najlepszych utworów na krążku. Na Walk Fast, Look Warried dominuje......gitara akustyczna - najpierw śliczne wejście, później stała obecność wespół z pozostałymi instrumentami, wreszcie spokojne zakończenie. Dokładając niezwykle piękne, przestrzenne melodie tworzone przez klawisze Trenta otrzymujemy coś na kształt magellanowatej ballady. Test Of Wills to najważniejsza, ponad 11 minutowa kompozycja albumu - zaiste wspaniałe dokonanie porównywalne z wielkimi "dwucyfrówkami" z poprzednich płyt. Na uwagę szczególnie zasługują partie puzonu świetnie wpasowane w tradycyjne brzmienie zespołu. O reszcie nie ma co się rozpisywać - tego trzeba posłuchać - raz, drugi, trzeci....może i dziesiąty aby ogarnąć całe bogactwo melodii i zmian klimatu. Bully Pulpit stanowi krótki, instrumentalny kawałek, znów pojawia sie w tle odgłos trzeszczącego analogu. Przechodzimy do Jacko - tu głównie gra fortepian, w pewnym momencie wyraźnie słychać też flet. Ogólnie dość spokojny i lekki brzmieniowo utwór o wielu ślicznych melodiach - czyżby kolejna ballada ? Na Crucible podczas zwrotki sposób śpiewania Trenta przypomina mi Phila Collinsa - jest to zresztą piosenka przywodząca nieco na myśl klimaty z albumu Invisible Touch Genesis - wyróżnia się tylko świetne, podniosłe zakończenie. Preaching The Converted zaskakuje transowym, skomplikowanym rytmicznie podkładem. Melodie - owszem i ładne, niemniej trochę to wszystko - jak na standarty Magellana - za monotonne. Wreszcie przed nami kompozycja finałowa - Critic's Carnival. Najpierw partia fletu, ale później już blisko 10 min typowego - czyli diabelnie zakręconego - wymiatania ze wszystkimi cechami stylu zespołu tudzież nieustępliwe, ale bardzo pasujące do reszty dźwięki wspomnianego fletu. Świetny utwór i świetne zakończenie albumu. Też świetnego ?

Coż - do tej płytki chyba przyzwyczajałem się najdłużej. Nie da się ukryć, że Magellan złagodził i jakby rozmył swoje brzmienie - szaleńcza progmetalowa gonitwa to teraz już tylko fragmenty wiekszej całości, a nie owa całość. Zespół niewątpliwie ewoluuje i ciągle urozmaica swoje oblicze, ale nie wiem czy kierunek tych zmian do końca mi odpowiada. W pewnym momencie - wgryzając się w Test Of Wills - zwątpiłem czy Trent Gardner skomponuje jescze coś co od początku do końca mnie zachwyci. Wątpliwości prysły kiedy usłyszałem Explorers Club. Ale to już zupełnie inna historia...

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2019 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.