ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Spinofonia ─ Spinofonia w serwisie ArtRock.pl

Spinofonia — Spinofonia

 
wydawnictwo: Produkcja własna / Self-Released 2013
 
1. List 2:58
2. Delirium 5:38
3. Bez spiny 4:38
4. Kostka Cukru 2:50
5. Obława 4:19
6. Pozostaw Ślad 4:58
7. Szept 3:47
8. Taniec Kukiełek 4:42
9. Nagi Świat 3:47
10. Przeczucie 1:11
 
Całkowity czas: 38:12
skład:
Kasiula Kalinowska– Wokal
Łukasz Zawirski– Wokal
Jakub „Żmij” Zielina- Wokal
Wojtek „Szumexxx” Szumowski– Rap
Dawid Kielar– Deklamacje, głos, growl

Tomasz Kotliński- Gitara elektryczna/akustyczna
Jarosław Kuroś- Gitara elektryczna/akustyczna
Paweł Walerowicz- Gitara basowa
Paulina Osika– Skrzypce
Dawid Kielar- Perkusja, perkusjonalia, saksofon oraz piano

Muzyka, orkiestracje i aranżacje: Dawid „Spin” Kielar
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
,1
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
,0
Album słaby, nie broni się jako całość.
,0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
,0
Album jakich wiele, poprawny.
,0
Niezła płyta, można posłuchać.
,1
Dobry, zasługujący na uwagę album.
,2
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
,0
Absolutnie wspaniały i porywający album.
,1
Arcydzieło.
,1

Łącznie 6, ocena: Dobry, zasługujący na uwagę album.
 
 
Ocena: 6 Niezła płyta, można posłuchać.
13.09.2013
(Recenzent)

Spinofonia — Spinofonia

Projekt Spinofonia powstał w 2012 z inicjatywy Dawida Kielara. Muzyk zaprosił do współpracy znajomych z kilku krakowskich formacji takich jak Spin, Dratsum, Żmij, Frago i Fk'n Luck. Kilka miesięcy wspólnego grania i tej niezwykle ciekawej grupie udało się wydać, własnymi nakładami, album zatytułowany po prostu Spinofonia.

Na samym początku muszę zaznaczyć, że bardzo trudno recenzuje się ten materiał. Mimo, że zawiera on tylko 10 utworów (niecałe 40 minut muzyki) to wędruje przez większość możliwych gatunków muzycznych. Od klasyki i poezji śpiewanej przez jazz, reagge i folk, aż do ciężkiego metalu. Całość tego artystycznego szaleństwa otwiera "List", gdzie muzyka ilustracyjna (odtwarzająca dźwięki otaczającego nas środowiska) zabiera nas na ulicę tłocznego miasta, a później prowadzi do tajemniczego domu, aby … nagle się urwać i zaatakować dużo mocniejszymi, gitarowymi riffami w "Delirium". Zaśpiewana czymś między rapem i growlem zwrotka (trochę w stylu My Riot, tylko bez elektroniki) przechodzi w bardziej melodyjny refren, by w drugiej części ukoić zszarpane nerwy damskim wokalem i bardziej stonowanym, syntezatorowym brzmieniem. W podobnych mieszanych progowo-metalowych klimatach utrzymane są jeszcze dwa utwory - "Obława" (najcięższy) i "Nagi Świat" (bliżej power metalu i dokonań takich grup jak chociażby Nightwish).

W zupełnie inny świat zabierają nas utwory "Pozostaw Ślad" i "Szept", które są balladami ocierającymi się o melodyjny soft rock, a nawet poezję śpiewaną. Pierwsza z nich dodatkowo zachwyca ciekawą orkiestrową aranżacją w drugiej części. Część tą uzupełnia instrumentalny "Taniec Kukiełek", w którym najbardziej zbliżamy się do muzyki folkowej, kiedy rozbrzmiewają piszczałki i flety.

Album uzupełniają jazzowo-funkowy "Bez Spiny" (najbardziej "przebojowy" utwór, ale też najmniej pasujący do całości), "Kostka Cukru" (szeptana, dość mroczna ballada z bardzo dobrą częścią zagraną na gitarze akustycznej) oraz ilustracyjne outro zatytułowane "Przeczucie", którym żegnamy się z tą przedziwną płytą.

Pod względem realizacyjnym pojawia się jeden zasadniczy zarzut. Fatalnie  brzmi sekcja rytmiczna w postaci "suchej" perkusji (szczególnie stopa) i niemiłosiernie "brzęczącego" basu, co najbardziej przeszkadza w odbiorze utworów mocniejszych. Poza tym całość brzmi naprawdę nieźle. Szczególnie, gdy weźmiemy pod uwagę bogactwo aranżacyjne.

Krakowska Spinofonia nagrała album naprawdę ciekawy, ale też mocno niespójny, co dla wielu być może byłoby zaletą, ale dla mnie jest jego główną wadą. Mimo wszystko, jeżeli nie sięgam po składankę, to chciałbym posłuchać określonego gatunku muzycznego. W przypadku tego albumu trzeba być gotowym na wszystko, a kolejne utwory są niczym pudełko czekoladek - nie wiesz na co trafisz. Naprawdę trudno mieć nastrój na metal i poezję śpiewaną jednocześnie.

Załóżmy jednak przez chwilę, że trzymam w ręku swego rodzaju "sampler" pokazujący spektrum możliwości Spinofonii. Gdy tak podejdę do tematu, to muszę szczerze przyznać - jestem pod dużym wrażeniem!

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2021 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.