ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu PHI ─ Cycles w serwisie ArtRock.pl

PHI — Cycles

 
wydawnictwo: Gentle Art Of Music 2018
 
1. Children of the Rain (8:54)
2. Dystopia (8:50)
3. In the Name of Freedom (7:25)
4. Amber (7:38)
5. Existence (6:52)
6. Blackened Rivers (7:43)
 
Całkowity czas: 47:22
skład:
Stefan Helige - Guitars, Backing Vocals
Nick Koch - Drums, Keys, Backing Vocals
Markus Bratusa - Vocals, Guitars, Keys
David Loimer - Bass, Backing Vocals
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
Album słaby, nie broni się jako całość.
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
Album jakich wiele, poprawny.
Niezła płyta, można posłuchać.
Dobry, zasługujący na uwagę album.
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
Absolutnie wspaniały i porywający album.
Arcydzieło.

Łącznie , ocena:
 
 
Ocena: 8 Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
02.01.2019
(Recenzent)

PHI — Cycles

Czwarte studyjne wydawnictwo austriackiej formacji PHI, które światło ujrzało w pierwszej połowie minionego już roku. Od poprzedniego, wydanego cztery lata temu, krążka Now The Waves Of Sound Remain, sporo się u nich zmieniło. Do grupy dołączył gitarzysta Stefan Helige, który przejął niejako obowiązki jednego z liderów formacji, Markusa Bratusy. Ten ostatni, przez fatalne w skutkach zdarzenie związane z utratą części palca, zmuszony był ograniczyć swą grę na gitarze, na rzecz instrumentów klawiszowych. Do tego, do składu powrócił dawny bębniarz kapeli, Nick Koch. I tak oto z tria zrobił się kwartet a wszystko to nie pozostało bez wpływu na nową muzykę formacji.

I wydaje się, że jest jeszcze lepiej niż na poprzednim albumie. Już na pochodzącej z 2015 roku, bardzo udanej koncertówce Waves Over Vienna czuć było rosnącą formę. Tu artyści prezentują swój absolutnie najbardziej dojrzały krążek, który nieco zmienia ich oblicze.

Bo o ile wcześniej mieliśmy u nich do czynienia z bardziej brudnymi i surowo brzmiącymi gitarami, kłanianiem się latom siedemdziesiątym oraz niekiedy psychodelicznymi klimatami, tu dostajemy granie zdecydowanie bardziej nowoczesne, zresztą, przy okazji, świetnie wyprodukowane i brzmiące bardzo soczyście.

Można oczywiście wrzucić ich do progmetalowej szuflady, bo nie da się ukryć, że najwięcej z niej czerpią. I to byłoby najprostsza droga, jednak mocno na skróty. Sześć kompozycji, zwykle rozbudowanych do 8, czy 9 minut, do tego wielowątkowych, ze zmianami tempa, klimatu i muzycznych motywów. Tym razem jednak jest chyba jeszcze bardziej mrocznie a to za sprawą charakterystycznych, bardzo ciętych, matematycznych wręcz riffów. Nisko strojone gitary przybliżają ich do djentowych rozwiązań (Children of the Rain, Amber), słychać też wycieczki w kierunku nu metalowej formy (Dystopia).

Trudno tu coś wyróżniać, bo wszystkie kompozycje są naprawdę równe. Mają nośne melodie (Children of the Rain, Existence), zgrabne gitarowe sola (In the Name of Freedom, Dystopia, Amber), czy ciekawie i intensywnie wykorzystywaną elektronikę (In the Name of Freedom). W poprzedniej recenzji przywoływałem nazwy Tool, Sieges Even, czy Rush. Tu już raczej bym się nimi aż tak nie posiłkował i… na jednym festiwalu posłuchałbym ich z mniej znanymi składami, takimi jak Second Relations (zresztą też austriacki), greckimi POEM i Mother Of Millions, a z bardziej znanych, na przykład z Soen i Caligula’s Horse.

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
Picture theme from Natalie C with exclusive licence for ArtRock.pl
© Copyright 1997 - 2019 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.