ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Soen ─ Lotus w serwisie ArtRock.pl

Soen — Lotus

 
wydawnictwo: Silver Lining Music 2019
 
1. Opponent
2. Lascivious
3. Martyrs
4. Lotus
5. Covenant
6. Penance
7. River
8. Rival
9. Lunacy
 
skład:
Joel Ekelöf - vocals
Martin Lopez - drums, percussion
Stefan Stenberg - bass
Lars Åhlund - keyboards
Cody Ford - guitars
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 0
Niezła płyta, można posłuchać.
› 0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 0
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 5
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 1
Arcydzieło.
› 2

Łącznie 8, ocena: Absolutnie wspaniały i porywający album.
 
 
Ocena: 8+ Absolutnie wspaniały i porywający album.
21.02.2019
(Recenzent)

Soen — Lotus

Czwarte wydawnictwo Soen przykuwa uwagę już samą formą wydania. Niecodziennie rozkładanym digipakiem, w którym okładka podzielona jest na dwie części, otwierając się niczym drzwi i ukazując wyjątkową grafikę. Tę z kolei należy podnieść, aby dotrzeć do samego dysku. Ma to wszystko też i pewną wadę, bo po zdjęciu z wydawnictwa okrywającej je folii, okładkowe „drzwiczki” pozostają otwarte. Ale to drobiazg, wszak wyżłobiona okładkowa symbolika i liternictwo skutecznie to rekompensują.

Tyle o zewnętrznościach, które pokazują jednak z jak wielkim pietyzmem do każdego elementu swoich dzieł podchodzi formacja byłego bębniarza Opeth, Martina Lopeza. Kolejny album i… kolejny jednowyrazowy tytuł. Podobnie zresztą jest z tytułami samych kompozycji, z których bodajże tylko pięć w ich dorobku miało więcej niż jeden wyraz. No i strona literacka, która po raz kolejny ma formę konceptu. Punktem wyjścia dla niego jest tym razem tytułowy kwiat lotosu. Ten jest symbolem odrodzenia, czystości i piękna, które powstają z bagiennego podłoża. Artyści w mrocznych tekstach podejmują wątek wolności jednostki, dotykając jednocześnie ludzkiej psychiki.

A muzycznie? Cóż, kawał drogi pokonał Soen od swojego debiutu, po którym widziano w nich idealnych wręcz kopistów amerykańskiego Toola. Gdy słucham Lotus fascynuje mnie, jak inteligentną ewolucję przeszła ich muzyka. Trudno ich dziś porównywać do Tool, bo mają już swój rozpoznawalny, wyrazisty styl i są z pewnością jednym z najciekawszych współczesnych składów w progresywnym metalu.

Lotus przynosi w stosunku do poprzednika zmiany. Przede wszystkim brzmieniowe. Artyści zrezygnowali z analogowej rejestracji i postawili na nowoczesny szlif. Produkcją zajęli się Iñaki Marconi i David Castillo, zaś masteringiem znany i ceniony Jens Bogren. W efekcie tegoż nie jest już tak „brudno” i  surowo, dominują zaś selektywność, przestrzenność i mięsistość gitarowych riffów.

Zmiany dotyczą też samych kompozycji, bowiem to z pewnością ich najbardziej nośna i przebojowa płyta. Nie boję się tego napisać wiedząc, jak ogromnym mrokiem spowita jest cała twórczość Soen. I tym bardziej chylę czoła przed ich umiejętnością łączenia ognia z wodą, czy wręcz muzycznej dekadencji z melodyczną radością. Praktycznie wszystkie dziewięć kompozycji urzeka ciekawym motywem, bądź refrenem. Spory wpływ na to ma też fantastycznie prezentujący się ze swoim emocjonalnym śpiewem Joel Ekelöf. Ponadto, ich znakiem rozpoznawczym są zgrabnie ułożone wokalne harmonie. Nie zapominajmy jednak, że króluje tu przede wszystkim ciężar masywnych gitar, niekiedy matematycznie szatkujących. Tak już jest w otwierającym całość Opponent, bądź Covenant, Rival czy Martyrs. Do tego ostatniego (jak na nich wręcz hitu!) zespół nakręcił intrygujący klip, który prezentujemy poniżej. W zasadzie większość numerów ma zdecydowanie zróżnicowany charakter, jak rozpoczęty klimatycznie i osadzony na głębokim basie Lascivious, ozdobiony później jeszcze Hammondową figurą. W bardziej „balladowych” Lotus i River słyszymy ładne gitarowe solówki.

Piękny album im wyszedł. Dla mnie to już w tej chwili jeden z kandydatów do zestawu najlepszych płyt tego roku. Wygląda na to, że na klubowy koncert do nas z nim nie wpadną, ale będą na warszawskim festiwalu Prog in Park i – choć w swojej dyskografii mają mnóstwo kapitalnych numerów - wcale bym się nie obraził, gdyby w godzinnym secie zagrali go w całości.

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
Picture theme from Riiva with exclusive licence for ArtRock.pl
© Copyright 1997 - 2019 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.