ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Mono ─ Beyond the Past - Live in London with the Platinum Anniversary Orchestra w serwisie ArtRock.pl

Mono — Beyond the Past - Live in London with the Platinum Anniversary Orchestra

 
wydawnictwo: Pelagic Records 2021
 
CD1:
1. God Bless
2. After You Comes the Flood
3. Breathe
4. Nowhere, Now Here
5. Death in Rebirth
6. Dream Odyssey
7. Sorrow
8. Meet Us Where the Night Ends

CD2:
9. Halcyon (Beautiful Days)
10. Ashes in the Snow
11. Exit in Darkness
12. Com(?)
 
skład:
Takaakira "Taka" Goto - guitar
Yoda - guitar
Tamaki - bass, piano, vocal
Dahm Majuri Cipolla - drums

National Youth String Orchestra - Conductor: Damian Iorio
Jo Quail - cello
A.A. Williams - vocal, piano, cello
 
Brak ocen czytelników. Możesz być pierwszym!
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Brak głosów.
 
 
Ocena: 8+ Absolutnie wspaniały i porywający album.
04.03.2021
(Recenzent)

Mono — Beyond the Past - Live in London with the Platinum Anniversary Orchestra

Może nie siedzę zbyt głęboko w post rocku ale mam wrażenie, że formacje w tej muzycznej szufladzie nie są jakoś wylewne w publikowaniu wydawnictw koncertowych. Zresztą japońskie Mono jest tego przykładem. Artyści dorobili się jak do tej pory jednej takiej płyty, wydanej ponad dekadę temu Holy Ground: NYC Live. Dlatego każda taka pozycja wydaje się prawdziwą gratką dla fanów stylu, tym bardziej że Beyond the Past - Live in London with the Platinum Anniversary Orchestra jest wydawnictwem niezwykle udanym, dokumentującym historię formacji w ważnym dla niej momencie.

Dwupłytowy album zawiera zapis koncertu w historycznym Barbican Centre w Londynie z 14 grudnia 2019 roku, którym artyści świętowali jubileusz 20 – lecia istnienia grupy. Na wydawnictwie słyszymy zatem dwugodzinny materiał zamknięty w dwunastu kompozycjach. Zespół promował wówczas swój ostatni, bardzo dobry album, Nowhere, Now Here i z niego słyszymy tu sześć utworów, które dominują przede wszystkim w pierwszej części występu. Dostajemy zatem w albumowej kolejności niedługie intro God Bless wzmagające napięcie wyciem syren, After You Comes the Flood, nastrojowe i oniryczne Breathe – jedną z dwóch wokalnych kompozycji, tu zaśpiewaną przez Tamaki – oraz niesamowite Nowhere, Now Here emanujące w finale kanonadą emocji zbudowanych przez piękną melodię, gęste gitary i intensywne bębny Dahma Majuri Cipolli. Jeszcze w dalszej części otrzymujemy smutny i nostalgiczny Sorrow oraz Meet Us Where the Night Ends zakończony przerażającą noisową ścianą dźwięku.

Pozostałe sześć utworów to już mała przebieżka po dyskografii grupy i w większości wybór z najbardziej cenionych albumów formacji. Jest więc Death In Rebirth z Requiem For Hell, melancholijny Dream Odyssey z For My Parents, rozbudowany do prawie dwudziestu minut Ashes In The Snow z Hymn To The Immortal Wind, Halycon (Beautiful Days) z Walking Cloud And Deep Red Sky oraz kończące płytę epickie Com (?), najstarsze tego wieczoru i pochodzące z wydanego już 18 lat temu krążka One Step More And You Die. No i mamy jeszcze jedną kompozycję wokalną, Exit In Darkness, tym razem zaśpiewaną przez gościa, A.A. Williams. Warto dodać, że gościnnie na scenie pojawia się też wiolonczelistka Jo Quail [w utworach Halcyon (Beautiful Days), Exit In Darkness, Com(?)], która supportowała zespół podczas tej trasy. Smaku temu występowi dodaje ponadto towarzystwo National Youth String Orchestra pod kierownictwem  Damiana Iorio. To dzięki niej brzmienie zespołu zyskuje jeszcze bardziej symfonicznego wyrazu i wzniosłości. A skoro przy brzmieniu jesteśmy, muzyka Mono ma gęstą fakturę i w koncertowym entourage’u nie zawsze można oddać wszelkie dźwiękowe smaczki. Tu się to jednak udało.

Koncerty Mono to prawdziwe misteria, w których nie ma miejsca na słowa, wizualny blichtr, ferie świateł, króluje za to skupienie, swoisty sceniczny ascetyzm, z którego wyłaniają się niesamowite emocje. Zwykle długie, blisko dziesięciominutowe utwory, mają powolnie budowaną dramaturgię i wybuchają w finale prawdziwym żarem. I to wydawnictwo (choć nie wizualne) doskonale to oddaje. Tym bardziej, że entuzjazm dwutysięcznej publiczności wypełniającej salę jest wyraźnie słyszalny.

Obowiązkowa rzecz dla fanów, ale też dla tych, którzy jeszcze swojej przygody z muzyką Japończyków nie rozpoczęli, bowiem Beyond the Past - Live in London with the Platinum Anniversary Orchestra dobrze portretuje fenomen tej legendy post rocka. Płyta może też być świetną pamiątką dla wszystkich polskich wielbicieli grupy, którzy widzieli ją kilka miesięcy wcześniej w tym samym niemalże repertuarze w warszawskiej Hydrozagadce.

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2021 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.