ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Voo Voo ─ Voo Voo w serwisie ArtRock.pl

Voo Voo — Voo Voo

 
wydawnictwo: PolJazz 1986
 
1. Wizyta I (Waglewski) [02:30]
2. Wizyta II (Waglewski) [03:57]
3. Wizyta III (Waglewski) [04:16]
4. Wizyta IV (Waglewski) [03:44]
5. Faz (Waglewski) [02:44]
6. f-1 (Waglewski) [02:53]
7. Faza I (Waglewski) [03:33]
8. Faza II (Waglewski) [03:23]
9. Faza III (Waglewski) [04:06]
10. Faza IV (Waglewski) [04:10]
11. Faza (Waglewski) [03:56]
 
Całkowity czas: 39:12
skład:
Wojciech Waglewski – śpiew, gitara, czelesta, kotły. Andrzej Nowicki – gitara basowa, harmonijka ustna. Milo Kurtis – instrumenty perkusyjne, drumla, sygnałówka. Marek Czapelski – bębny. Wojciech Morawski – bębny. Sarandis Juvenudis – bębny.
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
,1
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
,1
Album słaby, nie broni się jako całość.
,1
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
,1
Album jakich wiele, poprawny.
,1
Niezła płyta, można posłuchać.
,1
Dobry, zasługujący na uwagę album.
,5
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
,5
Absolutnie wspaniały i porywający album.
,2
Arcydzieło.
,2

Łącznie 20, ocena: Dobry, zasługujący na uwagę album.
 
 
Ocena: 8 Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
18.12.2011
(Recenzent)

Voo Voo — Voo Voo

Ćwiara minęła!

Voo Voo to na polskiej scenie rockowej swoisty ewenement. Wojciechowi Waglewskiemu udaje się połączyć dwie różne rzeczy: istnieje w mediach, jest rozpoznawalny, cieszy się popularnością – a zarazem tworzy muzykę zupełnie własną, nie poddaje się modom, nie ulega na ślepo nowym trendom, nowym brzmieniom, ale raczej korzysta z nich po swojemu, stara się zaasymilować z nich to, co najlepsze.

Najpierw był najeżony muzycznymi indywidualnościami muzyczny projekt Zbigniewa Hołdysa – I Ching; z I Chingu wyłoniła się supergrupa Morawski Waglewski Nowicki Hołdys – obie te formacje nagrały po jednym, bardzo dobrym albumie. A potem Waglewski postanowił nawiązać do swoich muzycznych korzeni. Do czasów Osjanu. Wspólnie z sekcją rytmiczną Morawski-Nowicki i kilkoma gościnnymi perkusistami założył nowy zespół – Voo Voo.

Na swoim debiucie Voo Voo łączy nowofalowe brzmienie MNWH z surrealizmem typowym dla poczynań Osjanu i elementami etnicznymi w brzmieniu. Ta nowa fala dominuje w pierwszej części płyty. Choć akurat „Wizyta I” ma w sobie może więcej z post punku. Pozostałe trzy części to zdecydowanie stylistyka nowej fali, surrealistyczny tekst, hipnotyczne figury basowe, różne dziwne efekty brzmieniowe, specyficzna aranżacja (bardzo wysoka „góra” z wtopioną w brzmienie delikatną czelestą, bardzo niski „dół”, rozbudowana sekcja perkusji, a w szerokiej przestrzeni pośrodku dominuje nieco matowy głos Waglewskiego)…

„f-1” to melorecytacja oparta na dziwnych brzmieniach drumli i sygnałówki. „Faza I” to powrót do rockowego grania: przycinana partia gitary, wyeksponowana gitara basowa… W „Fazie II” pojawia się jeszcze ekspresyjna melorecytacja. „Faza IV” łączy nowofalowe granie z podawanym jakby od niechcenia, „opowiadanym” tekstem. A całość kończy się oniryczną, odjechaną „Fazą”. Z wyeksponowaną, oszczędną, nieco orientalną w brzmieniu gitarą akustyczną.

Do nietypowych aranżacji dodajmy jeszcze warstwę tekstową (gdzie pod warstwą surrealizmu ukryte są niezbyt pocieszające obserwacje na temat przemijania i wyobcowania) i otrzymamy bardzo intrygującą, wciągającą płytę. Która do dziś – mimo iż brzmienie mocno pachnie standardami lat 80. – nie zestarzała się.

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.