ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Trion ─ Funfair Fantasy w serwisie ArtRock.pl

Trion — Funfair Fantasy

 
wydawnictwo: Oskar 2013
 
1. Ampelmannchen [6:38]
2. Gananoque [2:29]
3. Scotland [11:30]
4. In The Distance [5:43]
5. Wandering [2:16]
6. Towers [4:19]
7. Sealth [3:00]
8. Meat Prizes [4:56]
9. Song for Canada [5:23]
10.Secret Matter [7:05]
 
skład:
Edo Spanninga - flute, oboe, strings, organ, cello, vibe, Mellotron, samples
Eric Mulder - acoustic and electric guitars, bass
Menno Boomsma - drums
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
,0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
,0
Album słaby, nie broni się jako całość.
,0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
,0
Album jakich wiele, poprawny.
,0
Niezła płyta, można posłuchać.
,0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
,1
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
,2
Absolutnie wspaniały i porywający album.
,0
Arcydzieło.
,1

Łącznie 4, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Ocena: 7 Dobry, zasługujący na uwagę album.
23.07.2013
(Recenzent)

Trion — Funfair Fantasy

Holenderska formacja Trion powraca po sześciu latach milczenia. Przypomnijmy, że ich poprzedni album zatytułowany Pilgrim ujrzał światło dzienne w 2007 roku. Dodajmy, że sama kapela powstała z inicjatywy klawiszowca Flamborough Head Edo Spanningi, który zaprosił do współpracy ówczesnego gitarzystę Flamborough Head (obecnie Leap Day) Eddiego Muldera i perkusistę grupy Odyssice Menno Boomsmę. I dziś ci trzej muzycy wracają ze zdwojoną niejako siłą, bowiem równolegle z premierowym materiałem do rąk słuchaczy trafia reedycja debiutanckiego krążka Holendrów – Tortoise. W tym powrocie nie wolno pominąć naszego rodzimego wątku, gdyż wydawcą albumów jest poznański Oskar a za grafikę Funfair Fantasy odpowiada Rafał Paluszek.

Bezpośrednim bodźcem, który zdecydował o nagraniu tego trzeciego studyjnego materiału było zaproszenie Trion do udziału w projekcie Decamerone sygnowanym przez fiński Colossus. Muzycy zarejestrowali na potrzeby tego wydawnictwa kompozycję Fast Forward. Wspólna praca wywołała wśród muzyków tyle entuzjazmu, że już w następnym roku rozpoczęli komponowanie i próby z nowymi dźwiękami.

A jakie one są? Fanów, którzy śledzą poczynania Trionu z pewnością nie zaskoczą. To w dalszym ciągu instrumentalny rock progresywny czerpiący garściami z muzycznej spuścizny lat siedemdziesiątych. I choć to muzyka instrumentalna artyści nie stawiają na szybkość i wirtuozerskie popisy, a raczej na nastrój, melodykę i powolnie z pietyzmem budowaną formę kompozycji. W efekcie tego otrzymujemy dziesięć tematów utrzymanych zazwyczaj w niezbyt żwawych tempach (więcej ożywienia przynoszą otwierające album Ampelmannchen i Gananoque, czy umieszczony pod koniec krążka Meat Prizes). Pierwszoplanową rolę w większości utworów odgrywa gitara, która w takich kompozycjach, jak Scotland, Songs For Canada i In The Distance ładnie prowadzi główny temat. Te trzy kompozycje należą zresztą do najbardziej udanych na albumie.

A skoro przy gitarze jesteśmy. Sporo tu także akustycznych brzmień. Przykładem na nie niech będzie ascetyczny i najkrótszy na Funfair Fantasy,  lekko pachnący Genesisowym Horizons, Wandering oraz niewiele dłuższy i równie nastrojowy Sealth. Nie samą jednak gitarą żyje ten album wszak o tym, że to granie nawiązujące do najlepszych dla proga lat, decydują Moog, Hammond i mellotron gęsto używane przez Edo Spanningę [tak przy okazji – nazwa grupy jest ponoć wynikiem połączenia dwóch słów: trio i… mello(tron)]. Część kompozycji ma dosyć luźną budowę pozwalającą na improwizacje. Przykładem niech będzie tu Meat Prizes w dużej mierze jazzowy. I mimo że muzycy w ostatnim Secret Matter starają się nieco ożywić schemat dodając spacerockowe klawisze, całość zaczyna powoli nużyć. Bo to – nie czarujmy się – muzyka dla „zaprawionych w progresywnych bojach ortodoksów” szukających w muzyce smaczków i detali, a nie ciężaru, szybkości, bądź przebojowej zwięzłości. 

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.