ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu The Rides ─ Can't Get Enough w serwisie ArtRock.pl

The Rides — Can't Get Enough

 
wydawnictwo: Mascot Records 2013
dystrybucja: Mystic
 
1. Roadhouse 5:06
2. That's A Pretty Good Love 2:51
3. Don't Want Lies 4:41
4. Search And Destroy 2:28
5. Can't Get Enough Of Loving You 6:13
6. Honey Bee 7:17
7. Rockin' In The Free World 6:09
8. Talk To Me Baby 3:46
9. Only Teardrops Fall 4:53
10. Word Game 4:46
 
Całkowity czas: 47:53
skład:
Stephen Stills
Kenny Wayne Shepherd
Barry Goldberg
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 0
Niezła płyta, można posłuchać.
› 1
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 0
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 0
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 2
Arcydzieło.
› 0

Łącznie 3, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Ocena: 6 Niezła płyta, można posłuchać.
29.09.2013
(Recenzent)

The Rides — Can't Get Enough

Niedzielny, jesienny już wieczór, a w odtwarzaczu kręci się jedna z ciekawszych nowości na scenie bluesowej. Pod niewiele mówiącą okazjonalnemu słuchaczowi tego gatunku nazwą The Rides, kryje się niezwykłe trio. Dwaj giganci: Stephen Stills i Barry Goldberg oraz ich nie mniej utalentowany, młodszy kolega, gitarzysta Kenny Wayne Shepherd. Przy okazji takich kolaboracji zawsze pojawia się pytanie o przyczynę ich powstania. Tym razem Stephen Stills chciał podobno przywołać klimat z czasów Super Session (1968).  Zaowocowało to płytą Can't Get Enough.

Album ten pełen jest bardzo klasycznych blues-rockowych kawałków, które zadowolą wszystkich fanów gatunku. Czasami jesteśmy uwodzeni klimatem ("Don't Want Lies", "Only Teardrops Fall"). Niekiedy jest bardziej skocznie i dynamicznie ("That's a Pretty Good Love", czy "Talk to Me Baby"). Panowie sięgnęli też po utwory nagrane lata temu. O ile ich wersja "Rockin' in the Free World" nie zaskakuje, o tyle "Search and Destroy" The Stooges w ujęciu bluesowym może się podobać. Bardzo ciekawie brzmi też "Honey Bee", gdzie do głosu dochodzą klawisze, które są trochę zaniedbywane w pozostałych utworach. Najlepiej brzmi jednak rozpędzony "Word Game" oraz tytułowy "Can't Get Enough" ze świetną gitarową solówką i kobiecymi chórkami w tle.

Twórcy Can't Get Enough od początku do końca "mówią" słuchaczowi, że nic nie muszą udowadniać, a grają dla czystej przyjemności ze wspólnego tworzenia muzyki. Sięgają po sprawdzone środki, ale robią to perfekcyjnie. Na płycie nie ma fałszywych dźwięków, nudnych momentów, a co najważniejsze, całość jest doskonała pod względem warsztatowym. Super Session naszych czasów na pewno to nie jest, ale ci, którzy cenią szczerość i wierność bluesowej tradycji będą usatysfakcjonowani. 

Szóstka z plusem, bo jest to album warty uwagi, ale niespecjalnie zaskakujący i wciągający.

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.