ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Segue, The ─ Holograms w serwisie ArtRock.pl

Segue, The — Holograms

 
wydawnictwo: Lynx Music 2020
 
1. Segue [3:55]
2. Questions [6:31]
3. Torrent [8:05]
4. Exosphere [6:30]
5. Future Ways [4:30]
6. Broken Mind [7:30]
7. Time Space Illusion [8:14]
 
skład:
Robert Wiercioch - guitar
Karolina Wiercioch - piano, grand piano, synthesizers
Marcin Essen - bass
Szymon Piotrowski - drums

Special guests:
Jan Koźlinski - bass
Michał Sarapata - bass
Maciej Dzik - drums
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 0
Niezła płyta, można posłuchać.
› 0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 0
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 2
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 0
Arcydzieło.
› 0

Łącznie 2, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Ocena: * Bez oceny
15.02.2020
(Recenzent)

Segue, The — Holograms

Pierwszą styczność z muzyką Karoliny Wiercioch i Roberta Wierciocha miałem, podobnie jak pewnie większość naszych czytelników, przy okazji debiutanckiego albumu Organic Noises recenzowanego u nas w ubiegłym roku. Jak zdołałem doczytać Wierciochowie są już byłymi członkami tamtej formacji i tym razem oferują nowe otwarcie w postaci albumu Holograms grupy The Segue.

Płyta jest zbiorem siedmiu autorskich kompozycji Karoliny i Roberta różniących się od tego co artyści zaprezentowali na Organic Noises. Nie mamy tu już tej etniczności i folkowości polskiej, ormiańskiej, czy bałkańskiej i aranżacyjnego bogactwa wynikającego z wykorzystania choćby skrzypiec, oboju, kontrabasu, duduka, czy zurny. I choć jest tu sporo elementów wspólnych, takich jak dążenie do progresywnej formy, wielowątkowość i różnorodność tematyczna, nieodłączny jazzowy posmak i spora erudycja muzyczna (grupę tworzą absolwenci Akademii Muzycznej w Katowicach oraz Krakowskiej Szkoły Jazzu i Muzyki Rozrywkowej, finaliści ogólnopolskich konkursów muzyki jazzowej) to jednak jest to nieco inna muzyczna bajka.

Zaryzykowałbym przede wszystkim, że bardziej przystępna, atrakcyjna i nośna, choć nie w rozumieniu radiowego przeboju. Bo to muzyka instrumentalna z nieregularnymi podziałami rytmicznymi, licznymi solowymi popisami na gitarę i instrumenty klawiszowe. Do tego łącząca jazzową lekkość (szczególnie w figurach granych na pianinie) z ciężkimi gitarowymi riffami. Te, wręcz o progmetalowej proweniencji, słyszalne są w kończących płytę Broken Mind i Time Space Illusion. Króluje zatem kontrast, tym bardziej że to tu, to tam usłyszymy i solową formę basową (Questions), czy perkusyjną (Broken Mind).

Cóż, całość sprawia bardzo przyjemne dla ucha wrażenia, głównie w progresywnym i trochę w fusionowym klimacie. Czuć w tym wszystkim dużą swobodę i lekkość grania a same kompozycje wydają się być dobrą bazą do poimprowizowania na koncertach. Inteligentna rzecz. Warto posłuchać.

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.