ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Alan Parsons Project ─ Gaudi w serwisie ArtRock.pl

Alan Parsons Project — Gaudi

 
wydawnictwo: Arista 1987
 
1. La Sagrada Familia (Parsons, Woolfson) [08:46]
2. Too Late (Parsons, Woolfson) [04:34]
3. Closer To Heaven (Parsons, Woolfson) [05:44]
4. Standing On Higher Ground (Parsons, Woolfson) [05:48]
5. Money Talks (Parsons, Woolfson) [04:28]
6. Inside Looking Out (Parsons, Woolfson) [06:22]
7. Paseo de Gracia (Parsons, Woolfson) [03:52]
Bonus Tracks: 8. Too Late (Eric Woolfson Rough Guide Vocal) (Parsons, Woolfson) [04:13]
9. Standing On Higher Ground – Losing Proposition (Vocal Experiments) (Parsons, Woolfson) [03:58]
10. Money Talks (Chris Rainbow Percussion Overdubs) (Parsons, Woolfson) [00:37]
11. Money Talks (Rough Mix Backing Tracks) (Parsons, Woolfson) [04:28]
12. Closer To Heaven (Sax & Chris Rainbow Overdub Section) (Parsons, Woolfson) [00:50]
13. Paseo de Gracia (Rough Mix) (Parsons, Woolfson) [03:46]
14. La Sagrada Familia (Rough Mix) (Parsons, Woolfson) [07:25]
 
Całkowity czas: 64:59
skład:
Alan Parsons – Keyboards, Synthesizers, Programming. Eric Woolfson – Pianos, Keyboards, Vocals. John Miles – Vocals. Lenny Zakatek – Vocals. Geoff Barradale – Vocals. Chris Rainbow – Vocals. Ian Bairnson – Guitars. Laurence Cottle – Bass. Stuart Elliott – Drums, Percussion. Richard Cottle – Synthesizers, Saxophones. Andrew Powell – Orchestral Arrangements. John Heley – Cello. David Cripp – Horns Conductor. Bob Howes – The English Chorale Conductor, Timpani.
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 1
Niezła płyta, można posłuchać.
› 0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 2
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 6
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 0
Arcydzieło.
› 1

Łącznie 10, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Ocena: 7 Dobry, zasługujący na uwagę album.
25.11.2012
(Recenzent)

Alan Parsons Project — Gaudi

Ćwiara minęła AD 1987!

Ostatnią bardzo dobrą płytą The Alan Parsons Project było dla mnie “Eye In The Sky” - choć zarazem zawsze uważałem ten album za płytę zmarnowanej szansy. Bo mógł to być album doskonały: strona pierwsza, aż po kulminację pod postacią wybitnego “Silence And I”, to rzecz dziesięciogwiazdkowa, bez słabego punktu, strona B już nieco zawodziła (“Psychobabble” - rzecz bardziej na stronę B singla niż na album). Potem było już wyraźnie słabiej: ani “Ammonia Avenue”, ani “Vulture Culture” mnie nie oczarowały, na każdej obok dobrych momentów było sporo słabizny, a do “Stereotomy” wracam rzadko. “Gaudi” na tym tle prezentuje się jako bodaj najciekawszy album późnego The Alan Parsons Project.

Znów mamy do czynienia z concept-albumem, tym razem dość luźno osnutym wobec postaci Antoniego Gaudi. Płyta zaczyna się znakomicie: minisuita “Sagrada Familia” nieco kojarzy mi się z Wakemanowym cyklem o siedmiu cudach świata – jest podniosły nastrój, nie brakuje zmian tempa, są pastelowe klawiszowe pejzaże, nie brakuje momentów dramatycznych i pełnych patosu, są wielogłosowe partie wokalne, pojawiają się narracje. Równie udany jest „Closer To Heaven”: zgrabna, fortepianowa, ładnie się rozwijająca ballada, bez niepotrzebnych udziwnień, o pięknej, zwięzłej melodii.

Niestety, nie zabrakło wyraźnie słabszych momentów: mimo różnych aranżacyjnych i brzmieniowych ciekawostek, „Standing On Higher Ground” to niestety mocno typowa pop-rockowa piosenka, jakich Parsons i spółka natrzaskali już co nieco; a o „Money Talks” im mniej się powie, tym lepiej. Całkiem nieźle, aczkolwiek bez rewelacji wypada „Too Late” - przebojowa, typowa dla pop-rocka lat 80. piosenka. Na szczęście finał płyty wynagradza te braki – „Inside Looking Out” to delikatna, intrygująco zaaranżowana, ciekawie rozbudowana aranżacyjnie ballada, zaś instrumentalne „Paseo de Gracia”, z gitarowym solem i syntezatorowymi fanfarami, to zgrabna przeróbka tematu z początkowego „Sagrada Familia”.

"Gaudi" to ostatnia płyta Projektu Alana Parsonsa – potem zaczął już nagrywać pod własnym nazwiskiem jako artysta solowy (pojawił się jeszcze album "Freudiana", ale większość źródeł - w tym oficjalna strona zespołu - traktuje ten album jako dzieło Erica Woolfsona i kończy dyskografię Projektu właśnie na "Gaudi") – nie jest płytą na miarę choćby „Pyramid”, co nie zmienia faktu, że jest płytą całkiem udaną, zawierającą parę utworów naprawdę sporej klasy. Jak najbardziej można posłuchać. (W wersji CD dopchano całość różnymi mniej lub bardziej interesującymi ścinkami – większość można spokojnie przeskoczyć, na uwagę zasługują głównie wczesne miksy „La Sagrada Familia” i „Paseo de Gracia”.)

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
Picture theme from BloodStainedd with exclusive licence for ArtRock.pl
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.