ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Magnum ─ Kingdom of Madness w serwisie ArtRock.pl

Magnum — Kingdom of Madness

 
wydawnictwo: Jet Records 1978
 
1. "In the Beginning" 7:52
2. "Baby Rock Me" 4:05
3. "Universe" 3:45
4. "Kingdom of Madness" 4:25
5. "All That Is Real" 3:48
6. "Bringer" 4:58
7. "Invasion" 3:22
8. "Lords of Chaos" 3:21
9. "All Come Together" 4:52
 
Całkowity czas: 41:28
skład:
Bob Catley — Vocals; Tony Clarkin – Guitar; Wally Lowe – Bass; Richard Bailey – Keyboards, Flute; Kex Gorin – Drums
Brak ocen czytelników. Możesz być pierwszym!
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Brak głosów.
 
 
Brak oceny
Ocena: * Bez oceny
03.04.2018
(Recenzent)

Magnum — Kingdom of Madness

Za kilka dni pierwszy koncert Magnum w Polsce, jest okazja, żeby przypomnieć kilka ich albumów. Nagrali tego sporo, co prawda arcydzieł wśród tego nie uświadczy, ale zawsze, nawet w najgorszym przypadku, było to na spokojne siedem gwiazdek. Oczywiście  często bywało lepiej. Na przykład na debiucie.

Jak już kiedyś pisałem, debiut takiej kapeli, w tym czasie, czyli pod koniec lat siedemdziesiątych, był czymś w rodzaju anomalii. Punk, nowa fala, zaraz Tubeway Army wpakuje się na pierwsze miejsce w singlach i longach, a tu a tu do bram show-biznesu dobija się staromodny hard-rockowy band. I nawet płytę nagrywa. Mało nagrywa. Wydaje też. Co jeszcze ciekawsze – ktoś to kupuje, bo na liście też się pojawiło. Ale żeby nie było tak słodko, to grupa przez dwa lata dobijała się z gotowym materiałem do różnych wytwórni i wszędzie odprawiano ich z kwitkiem. Przygarnęła ich dopiero Jet Records, macierzysta wytwórnia ELO.

„Kingdom of Madness” wcale nie sprawie wrażenia nagranego przez debiutantów – to działo dojrzałe, nagrane przez artystów, o bardzo sprecyzowanej linii programowej. Od początku  słychać, że nie ma mowy o jakichś nowoczesnych breweriach. Króluje klasyczny, do bólu tradycyjny rock. Jedynym ewenementem jak na brytyjskiego wykonawcę jest stosunkowo dużo amerykańskich dźwięków. W tym przypadku – Styx i trochę Kansas. Zwłaszcza Styx – „Bringer”, czy „Universe” sprawiają wrażenie, jakby się z „Equinox” urwały. Za to początek, nomen – omen, „In The Beginning” jest mocno progresywny – prawie osiem minut, wielowątkowy, epicki. Bardzo dobry, bardzo efektowny, ale trochę mylący, bo tak raczej Magnum już potem nie grało. No chyba, że policzymy połączone „Invasion”/”Lords of Chaos”/”All Come Together”. Co tu jeszcze mamy… No chórki od Queen, o tym też wypadałoby wspomnieć, żeby dopełnić obraz pewnego eklektyzmu pierwszej płyty Magnum. Ale i tak będę się upierał, że mimo wszystko jest to dzieło spójne, bardzo przemyślane i bardzo efektowne. Powiem nawet – błyskotliwe. „In The Beginning”, tytułowy, czy finałowa trójca są bardzo dobre – właściwie każdy z innego powodu, co też świadczyło o sporej wszechstronności artystów. Może i debiut nieco stylistycznie odstaje od następnych płyt, ale też będę się upierał, że i tak zespół już wtedy dokładnie wiedział czego chce – grać melodyjnego, dynamicznego rocka z progresywnym rozmachem. Potem już tylko nieco to modyfikował, przy okazji zbliżając się jeszcze bardziej w stronę cięższego grania. Zresztą te dwa lata między nagraniem i wydaniem „Kingdom of Madness” nie siedzieli na tyłku, tylko grali trasy min. z Judas Priest.  W takim towarzystwie musieli grać głośno, nawet biorąc pod uwagę, że to jeszcze nie byli ci bardzo metalowi Judasze.

Bardzo dobra płyta, chociaż nieco lżejsza od innych, ale jedna z lepszych muzycznie. Bez żadnych słabszych punktów, taka numer w numer, co Magnum wcale się zbyt często  nie zdarzało.

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
Picture theme from Riiva with exclusive licence for ArtRock.pl
© Copyright 1997 - 2021 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.