ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Niemen, Czesław ─ Aerolit w serwisie ArtRock.pl

Niemen, Czesław — Aerolit

 
wydawnictwo: Polskie Nagrania "Muza" 1975
 
1. Cztery strony świata (Niemen, Kofta) [10:24]
2. Pielgrzym (Niemen, Norwid) [09:22]
3. Kamyk (Niemen, Herbert) [07:16]
4. Daj mi wstążkę błękitną (Niemen, Norwid) [04:14]
5. Smutny Ktoś i biedny Nikt (Niemen, Pawlikowska-Jasnorzewska) [07:19]
 
Całkowity czas: 35:57
skład:
Piotr Dziemski – perkusja, bass tom-tom, instrumenty perkusyjne / Andrzej Nowak – klawinet, piano Fendera / Jacek Gazda – bass elektryczny / Sławomir Piwowar – gitara elektryczna, gitara akustyczna / Czesław Niemen – śpiew, melotron, syntezator Mooga, Synthi E.K.S., Moog Bass, Moog Tenor & Alto Sax
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
,0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
,0
Album słaby, nie broni się jako całość.
,0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
,0
Album jakich wiele, poprawny.
,1
Niezła płyta, można posłuchać.
,0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
,0
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
,7
Absolutnie wspaniały i porywający album.
,17
Arcydzieło.
,55

Łącznie 80, ocena: Arcydzieło.
 
 
Ocena: 8+ Absolutnie wspaniały i porywający album.
02.03.2010
(Recenzent)

Niemen, Czesław — Aerolit

Ostatnia płyta Niemena nagrana ze stałym zespołem – Aerolit (nazwa tak płyty, jak i zespołu towarzyszącego Czesławowi). Zespołem bardzo interesującym: ci, którzy znają bootleg „41 potencjometrów pana Jana”, wiedzą, że skład ten znakomicie improwizował na scenie. I niestety, zespołem krótko istniejącym: najpierw z powodów używkowych Niemen podziękował trzem kolegom, potem tragicznie zmarł w wieku 22 lat znakomity perkusista, Piotr Dziemski… Muzycznie – swoiste podsumowanie twórczej drogi, na jaką wstąpił wraz z wydaniem płyty „Enigmatic”, i zarazem zapowiedź nowego okresu w działalności artystycznej.

To poprzednie – to efektowne interpretacje klasycznych wierszy polskich poetów. Oprócz Norwida, na tej płycie pojawiły się wiersze Zbigniewa Herberta, Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Jonasza Kofty. Różne epoki, różne style, adaptacje jednakowo intrygujące i frapujące: sięgające do muzyki współczesnej, awangardy, elektrycznego jazzu, czy raczej jazz-rocka. To nowe – to rzecz jasna nowe brzmienia i instrumentarium. Zwłaszcza w sekcji klawiszowej. Do elektrycznych organów, fortepianu elektrycznego i klawinetu doszły kolejne elektroakustyczne instrumenty – syntezator Mooga i melotron.

To nowe instrumentarium daje o sobie znać choćby w „Kamyku” - częściowo recytowanym, częściowo śpiewanym, z elektronicznymi plumkaniami w tle, mało melodyjnym. Choćby w „Daj mi wstążkę błękitną”, uroczej piosence, gdzie tło bajkowo wypełnia melotron. W funkowym, rytmicznym „Smutny Ktoś i biedny Nikt” (pojawił się na płycie „Mourner's Rhapsody” – ostatniej, nieudanej komercyjnie, udanej artystycznie próbie zaistnienia na rynku światowym) jako „I Search For Love”; (tu bez skrzypiec Urbaniaka) pojawia się sporo syntezatorowych improwizacji, podobnie jak w typowo jazzrockowym „Cztery ściany świata”. Ale też Niemen daje pograć swoim partnerom z zespołu: w „Smutny Ktoś...” jest dłuższa solowa improwizacja Andrzeja Nowaka na fortepianie elektrycznym, gitarzysta Sławomir Piwowar (przyszły muzyk SBB) też ma swoje do powiedzenia, obaj mają też swoje okienka w „Cztery ściany świata”. Do tego „Pielgrzym”: w części śpiewanej pozbawiony partii perkusji znanej z „Pilgrima” (z „Ode To Venus”), jeszcze bardziej arabski, z efektownym wokalnym popisem Niemena, z syntezatorowymi improwizacjami i gitarowymi i perkusyjnymi dodatkami w takim też, arabskim stylu w części instrumentalnej.

Bardzo równa, bardzo zwarta płyta. Na której ciągle dzieje się coś ciekawego, coś zaskakującego. I tylko cholernemu losowi należy złorzeczyć, że więcej muzyki tej znakomitej formacji już nie usłyszeliśmy.

 
ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2020 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.